PAPËRGJEGJSHMËRI HISTORIKE

Nga Uran Butka – 27 – 28 Maj 2021- Botuar ne Gazeten Panorama

Në paraqitjen përpara mediave të projektit të Akademisë së Shkencave “Historia e re e shqiptarëve”, drejtues dhe anëtarë të komisionit hartues u  shprehën për përmasat, kriteret dhe vlerat e këtij projekti të ri.

Ka disa vite që shqiptarët e interesuar për historinë brenda dhe jashtë Shqipërisë, por edhe studiues, historianë, njerëz të kulturës etj. kërkojnë rishkrimin apo korigjimin e historisë, për shkak të një historie të deritanishme ende të politizuar, të deformuar dhe të njëanshme, por edhe për shkak se gjatë këtyre tri dekadave të demokracisë kanë dalë në dritë mjaft dokumente të reja, që kërkojnë doemos rishikimin e historisë.

Personalisht e kam parashtuar me kohë nevojën e këtij rishkrimi, prandaj edhe lajmin e përgatitjes së një historie të re të shqiptarëve e prita me pozitivitet. Mirëpo, në këto dy javë të paraqitjes në media të projektit nga Akademia e Shkencave, u zhgënjeva, dhe jo vetëm unë. Në daljen e parë të komisionit hartues, profesor Paskal Milo tha se ka boll fakte të reja që do të përfshihen në tekstin e ri. “Do të fillojmë me një fakt historik të panjohur, që ka të bëjë me Mid’hat Frashërin, i cili në 1-3 maj 1944 ka takuar Napoleon Zervën, një nga përgjegjësit kryesorë të shfarosjes së popullsisë çame. Kryetari i Ballit Kombëtar është ulur në bisedime me të për të bashkëpunuar në kohën e luftës”.

Ky i ashtyquajturi “fakt historik”,  përbën një “zbulim” dhe një “lajm” për Paskal Milon, ndërkohë që sipas mendimit tim, është një tendencë politike e tij, sipas tipologjisë së propagandës së dikurshme komuniste, që paradamkoste  personalitete historike, për t’i njollosur dhe asgjësuar mandej.

Përse duhej të trumbetonte me aq ngutje këtë paragjykim personal, kur për një periudhë prej dy vjetësh studimi, anëtarët e komisionit hartues do të ballafaqoheshin me dokumentet e faktet historike dhe do të konkludonin objektivisht? Përse deklaron se “do ta fillojmë historinë e re të shqiptarëve me një një fakt të panjohur që ka të bëjë me Mid’hat Frashërin? Në ç’dokument është mbështetur Paskal Milo për të nxjerrë me përparësi këtë “fakt historik të ri”?

Në të vërtetë, nuk është një dëshmi e panjohur. 

Filip Liço autor i librit “Probleme të marrëdhënieve greko-shqiptare”, botuar në Tiranë në vitin 2009, përfshin në këtë botim edhe një fragment kujtimesh te sekretarit të Napolon Zervës, kolonel Th.Sarandis, mbi një takim, sipas tij, mes Napoleon Zervës, me një grup të nacionalistëve shqiptarë, mes tyre edhe Mid’hat Frashëri, në fshatin Voskop te Korçës nga 1-3 maj 1944. Pra, nuk kemi të bëjmë me asnjë dokument apo fakt historik, por me një kujtim të një ushtaraku grek të Zervës.

Nuk mund të konsiderohen kujtimet si dokumente apo fakte historike të mirëfillta. Vetë prof.Paskal Milo dhe prof.Pëllumb Xhufi kanë theksuar disa herë se historia nuk bëhet me kujtimet, nga që ato përmbajnë subjektivizma apo interesa. Mirëpo, kur ju intereson atyre, i marrin dhe i paraqesin  kujtimet si fakte të vërteta, si në këtë rast. Mendoj që politikanë shqiptarë apo të huaj në kohë të ndryshme, kanë bërë takime madje edhe marrveshje edhe me kundërshtarët politikë apo armiqtë, në kushte e kontekste të caktuara historike. Përse nuk flet Paskal Milo për një takim të Enver Hoxhës më një oficer gjerman në kohën e Luftës? Unë e kam lexuar atë dokument dhe them se E.Hoxha u takua, por nuk bëri marrëveshje me oficerin gjerman. Kjo është e vërteta. Unë kam dijeni gjithashtu për takime të të djathtës shqiptare me të djathtën greke për marreveshje gjatë luftës, megjithëse ato nuk janë realizuar.

Di edhe që  PKSh ka bërë takime, marrëveshje dhe bashkëpunime me lëvizjen komuniste Greke (EAM- Elas). Sipas një raporti të Britanik ”Një marrëveshje mes Frontit NÇ të Shqipërisë dhe EAM-it (Lëvizja komuniste greke) mendohet se është firmosur  midis datave të dhëna në korrik ose shtator 1943. Oficerët grekë të EAM të atashuar pranë Frontit NÇ të Shqipërisë janë raportuar të kenë qenë Alexis Janaris, Angelos Doupis, Alias Dhimitriu (përfaqësues ushtarak) dhe Kristoferos Prinos. Një marrëveshje ushtarake mes Frontit NÇ-së dhe ELAS-it është raportuar se është bërë gjatë muajit dhjetor 1943, me rastin kur ndihmat e aleatëve për ELAS-it u ndërprenë. Një takim i mëvonshëm midis Frontit NÇ dhe ELAS u raportua se u mbajt në Nepravishtë, gjatë muajit mars 1944”.

Këto çështje duhen analizuar me objektivitet, pa qenë nevoja për akuza politike. Mirëpo Paskal Milo nxjerr konkluzione eklektike të qëllimshme:” Mid’hat Frashëri, më 1-3 maj 1944 ka takuar Napoleon Zervën, një nga përgjegjësit kryesorë të shfarosjes së popullsisë çame. Kryetari i Ballit Kombëtar është ulur në bisedime me të për të bashkëpunuar në kohën e luftës”.

Së pari, sipas Th.Sarandis, N.Zerva u takua me nje grup nacionalistësh si Midhat Frashëri, Xhafer Dibra, Ali Këlcyra, Suat Asllani,, Tane Malishova, Ali Nivica, Shukli Zakomeri, Qazim Prodani, Thoma Orollogai etj dhe jo vetëm me kryetarin e Ballit Kombëtar, M.Frashërin.

Së dyti, takimi mes tyre, gjithnjë sipas Sarandis, u bë me 1-3 maj 1944, kur dihet që operacioni zervist kundër popullsisë Çame nuk kishte nisur ende, ai filloi në 27 qershor 1944 dhe nuk duhet kursesi të ngatërrohet enkas Midhat Frasheri, mbrojtësi më i madh i çështjes çame, kur ishte Ambasador në Greqi apo në forumet ndërkonmbetare,  si edhe në  veprën e tij tanimë të botuar.

Së treti, as Th.Sarandis nuk thotë se u bë një marrëveshje, por një takim. Madje nuk e citon fare Mid’hat Frasherin, por  vetëm fjalët e Suat Asllanit, i cili nuk ishte pjesë e Ballit Kombëtar.

Së katërti, vetë autoti i librit “ Probleme të marrëdhenieve greko-shqiptare”,  Filip Liço, argumenton: ”Mendojmë se të dhënat e paraqitura nga mbledhja në Voskop të Korçës nga Th. Sarandis, janë shumë të cunguara. Nga pohimet e tij që Greqia “të bashkohen me me çfarë do mënyrë me Shqipërinë”, apo “do t’ia transmetojmë (Zervës)  pikpamjet tuaja”, del se në atë mbledhje u shfaqen mendime të ndryshme lidhur me bashkëpunimin shqiptaro-grek”, por nuk u bë ndonjë marrëveshje.

Takim nuk do të thotë marrëveshje apo bashkëpunim.

Paskal Milo dhe Pëllumb Xhufi e lidhin enkas “takimin” me Zervën,“shfarosësi  i popullsisë çame”, duke ia shtuar qëllimisht këtë bisht për efekt publik. Dihet se kush ishte N. Zervasi, që kreu genocid kundër popullsisë çame të Greqisë, por takimi me M.Frasherin dhe përfaqësuesit e te djathtës shqiptare nuk kanë asnjë lidhje me këtë genocid.

Dr.Ermal Frashëri, i diplomuar ne Universitetin e Harvardit dhe pedagog në këtë universitet, del kundër këtyre insinuatave: “Milo krijon sensacion me Mithat Frashërin. Ai foli për Mithat Frashërin e Zervën pa dhënë kontekstin. Duke folur për një takim, pa dhënë arsyet dhe rrethanat, Milo krijoi insinuata për Mithat Frashërin”.

Duke u nisur nga ky  fakt, por edhe nga daljet në media të drejtuesve të komisionit të historisë,  mendoj që projekti i Akademisë së Shkencave për historine e re, është i tejkaluar, një model zyrar tashmë i dështuar. Ideimin, konceptimin, udhëheqjen, financimin, botimin, si edhe përzgjedhjen e historianëve pjësëmarrës në komisionin hartues, e ka bërë vetë Akademia sipas preferencave të saj, pa projekte konkuruese. Ndonëse thuhet publikisht se nuk është një projekt zyrtar, e nxjerrin vetë në shesh të kundërtën. Historiani Paskal Milo pohon: “Projekti  udhëhiqet e monitorohet nga Akademia e Shkencave”, ndërsa historiani Marenglen Kasmi e thotë më troç: “Duhet të ketë një version zyrtar të historisë dhe nuk e bëjnë më mirë këtë gjë, sesa institucionet shtetërore!”.

Siç shihet qartë, një koncept totalitar për historinë. Është provuar tanimë se të gjitha botimet zyrtare të “Historisë së Shqipërisë “ kanë qenë tejet të politizuara dhe të deformuara historikisht, sepse janë udhëhequr e krijuar nga ky parim.

Drejtues dhe historianë të projektit, prof.Paskal Milo dhe sidomos prof.Pëllumb Xhufi etj., kanë dëshmuar gjatë këtyrë tri dekadave një politizim të dukshëm e të dëmshëm në trajtimin sidomos të ngjarjeve të periudhës së Pavarësisë, të Luftës së Dytë  Botërore dhe të Pasluftës. Si Paskal Milo dhe Pëllumb Xhufi që kanë shfaqur në kohë të ndryshme protagonizëm politik”, thekson Ermal Frashëri.

Por edhe gjatë këtyre ditëve të prezantimit te projektit të Akademisë, këtë gjë kanë demonstruar, duke diktuar pikpamjet dhe mendësitë e tyre, pra, duke u përpjekur t’i paravënë  pikat mbi i-të mbi ngjarje e pesonalitete historike.  

Dr.Ermal Frashëri, i përfshirë në këtë debat, jep argumentet pse teskti i ri, “nuk do te prodhojë asgje të re. Do të jetë një histori zyrtare, që ka ngjyrim mentaliteti totalitar…Vetë zyrtarizimi i punimit shkencor është antitezë e shkencës. Vula e Akademisë së Shkencave nuk është mburojë për historinë. Qasje e gabuar dhe organizim i mbrapshtë”

Në debatin televizv ABC-Njuz dt 13 5.2021,  moderatorit Endri Xhafo, i pyet prezantuesit e projektit:  A ka pasur luftë civile në vitet 1943-44?

Skender Gjinushi: Nuk ka pasur lufte civile.

Pra, kryetari i Akdsdemisë së Shkencave, pronari i këtij projekti, vuri vulën këtij fenomeni kaq të debatueshem, në vend që të thoshte: këtë do ta vendosin historianët e komisionit mbi bazën e dokumenteve. Dihet që në këto 30 vite të demokracisë janë botuar me qindra botime, që dokumentojnë ekzistences e luftës civile në Shqipëri pas prishjes se njëanshme nga komunistët të Marrëveshjes se Mukjes.  Historiani Beqir Meta, drejtor i Institutit të Historisë ka pohuar publikisht ekzistencën e Luftës civile në Shqipëri dhe pasojat e saj. Le të kujtojme debatin e tij në Muzeun Kombëtar me Presidentin Moisiu.

Historiania Ana Lalaj, që nuk është pjesë e Komisionit, e kundërshtoi Gjinushin dhe të tjerët, duke thënë se kjo luftë nisi pas vendimit të PKSH në Konferencen e Labinotit, shtator 1943, ku u shpall lufta e marmatosur kundër kundër Ballit Kombëtar dhe çdo tendence tjetër.

Rrjedhimisht ka pasur një luftë civile ndërmjet forcave komuniste me ato nacionaliste, e dokumentuar nga dokumentet e Arkivit të shtetit, Arkivit të Ushrisë, Arkivit të Ministrisë së Brendshme të Shqipërisë, arkivave të Britanisë, Gjermanisë, SHBA, Jugosllavisë etj. Thuajse gjithë oficeret britanikë që ishin atashuar në Shqipëri gjatë luftës, rreth 150, e kanë pohuar e vërtetuar Luftën civile, po ashtu edhe historianët e huaj si R.Bejl, B.Fisher etj.

Por,  mjafton të lexosh raportet ushtarake të komandantëve dhe komisareve te divizioneve, brigadave, e batalioneve te ushtrisë NÇ, si Mehmet Shehu, Dali Ndreu, Shefqet Peçi, Ndreko Rino, e shumë të tjerë, për të kuptuar vërtetësinë autentike dhe përmasat tragjike të luftës civile në Shqipëri. Mjafton të përmëndim luftën civile në Malësinë e Madhe, dhjetor 1944-shkurt 1945, një luftë frontale civile për një muaj e gjysmë pa ndërprerje, ku merrnin pjesë divizione dhe brigada të ushtrisë NÇ, që sulmuan ushtarakisht me zjarr e me hekur, dhe ku u vranë me qindra luftëtarë e malësorë nga të dy palët, u dogjën 34 shtëpi dhe pushkatuan e burgosën qindra malësorë, u internuar qindra familje në kampet e internimeve të  të gjithë Shqipërisë burg.

Historianët enveristë e kanë fshehur dhe e fshehin edhe sot luftën civile, për të ngritur dhe mbrojtur mitin dhe glorifikimin e Luftës NÇ edhe të figurës së Enver Hoxhës, duke mohuar  e baltosur luftën e faktoreve të tjerë të luftës antifashiste.

Dua t’u kujtoj atyre se luftën kundër italianëve e nisën nacionalistët qysh më 7 prill 1939, që betejën më të madhe kundër tyre, luftën e Gjormit 1 dhjetor 1942- janar 1943, ku u vra edhe koloneli Klementi, e kanë bërë çetat e Ballit Kombëtar të Hysni Lepenicës, Skënder Muços dhe Isuf Luzajt, bashkë me çetën e partizane të Neki Ymerajt; që luftën e parë kundër italianëve menjëherë pas Konferences se Mukjes, 4 gusht 1943, e bënë forcat e bashkuara nacionaliste dhe partizane të komanduara nga Abaz Kupi, ku u vra edhe kapiteni Italian Scampa; që betejën e parë kryesore kundër gjermanëve e kanë bërë çetat nacionaliste të Safet Butkës më 13 gusht 1943 në kthesat e Barmashit, (sipas marreveshjes Bill Maklin-Safet Butka, 8 gusht 1943), betejë në të cilën  merrte pjesë e majori britanik Deivid Smail, ku u vranë 25 gjermanë dhe u shkatërruar mjaft mjete ushtarake, autoblinda etj. (shih D.Smajl, “Me detyrë në Shqipëri” dhe dok. arkivore). (Betejë të rëndësishme historianët komunistë e paraqesin luftën në Barmash, korrik 1943, ku forcat e Batalionit “Tomorri” goditën autokolonjën gjermane, duke kujtuar se ishte autokolonë italiane, dhe ikën pasi hodhën disa pushkë, duke e lënë gjithë zonën pa mbrojtje dhe gjermanët për hakmarrje dogjën Barmashin, vranë 117 viktima te pafajshme në Borovë etj); Po ashtu, përmendim betejat e Muharrem Bajraktrarit kundër gjermanëve, teksa i binin prapa krahëve komunistët; luftërat e Gani Krueziut  kundër gjermanëve etj. Mirëpo këto dokumente të reja të nxjerra nga arkivat pas përmbysjes së diktaturës komuniste, nuk i përmendin historianët

Pëllumb Xhufi, Marenglen Kasmi etj për të treguar se vetëm Nacionalçlirimtarja me në krye E.Hoxhën ka luftuar, ndërsa Balli e Legaliteti  kanë bashkëpunuar me pushtuesit.

Unë e vlerësoj Luftën NÇ kundër pushtuesve nazifashistë, gjakun deshmorëve partizanë për liri; vlerësoj edhe luftën e faktoreve te tjerë antifashistë, si Balli Kombëtar, edhe gjakun e deshmorëve nacionalistë për liri dhe Shqipëri etnike. Elementë bashkëpunues me okupatorët ka pasur nga të dy krahët. Veço qeveritë kolaboracioniste nën pushtimin Italian (1939) dhe Regjencën nën pushtimin gjerman (1943-1944), të cilat për mendimin tim janë reshtuar në drejtim historik të gabuar e të dënueshëm. I kësaj natyre ishte edhe bashkëpunimi  PKSH dhe E.Hoxhës me komunistët jugosllave e rusë gjatë e pas luftës në dëm të Shqipërisë.

Pyetjes së gazetarit Xhafo, si e çmoni Enver Hoxhën, historianët  iu përgjigjen:

Pëllumb Xhufi: “Ka pasur të mira dhe të këqia”.

Paskal Milo: “Pozitiv gjatë luftës, diktator pas luftës”.

Ana Lalaj: “Nuk ka dy Enverë, është vetëm një, Enveri -fytyra më e nxirë, gjatë dhe pas luftës, ka urdhëruar të vriten njerës, jo vetëm kundërshtarë politikë, por edhe antifashistë brenda gjirit te lëvisjes NÇ, si Mustafa Gjinishi, Zai Fundo etj. E.Hoxha i thotë përfaqësuesit britanik  Palmer: Më kanë vrarë shokun e ngushtë Mustafa Gjinishin, kur Enveri e kishte urdhëruar vetë vrasjen e Gjinishit. Një mashtrues. Enveri- vegël e Jugosllavëve”.

Për mendimin tim, individët por edhe personazhet historike, duhet te paraqiten në komleksitetin e tyre, dhe jo bardhë apo zi. Por në vleresimin përfundimtar të tyre duhet peshuar ajo që është dominante në veprën e tyre. Dominante për Enver Hoxhën gjatë luftës ka qenë terrorizmi dhe demagogjia, lufta për ta marrë pushtetin me dhunë e me gjak, (siç e pohon vetë) dhe pas luftës – diktatori komunist më i egër, për ta mbajtur pushtetin me anë të diktaturës më ekstreme se në gjithë vendet e Lindjes komuniste.

Por drejtuesit e komisionit hartues të “Historisë së re të shqiptarëve” gjykojnë ndryshe. Në bidedën televizive të datës  dt 17 maj, në pëballjen e Pëllumb Xhufit, Marenglen Kasmit me Dritan Egro dhe Erald Kapri, u shfaqën mendimet ndryshe edhe për projektin e historisë, edhe për Enver Hoxhën, edhe për Mid’hat Frashërin.

Studiuesi Erald Kapri parashtroi argumentin e tij se “projekti i Akademisë që drejtohet nga Skënder Gjinushi,  është i tipit sovjetik. S’ka alternativë, s’ka procedura konkuruese. Historinë e re duhet ta bëjnë studiues e historianë te rinj, të paideoliogjizuar, duhet  te kishte studiues nga diaspora,  si edhe histotianë të huaj.  Kemi nevojë për një model të ri.”

Por profesorët e mësyjnë:

M.Kasmi: Çfarë diskuton ti? A ke recenca për botimet e tua? Nuk ke!

E. Kapri: Po vë në diskutim formimin tim?  Kam botuar 6 artikuj shkencorë dhe dy libra.  Për studimin “Mbreti Zog”, kam pasur recencën e Roderik Bejlit.

Dritan Egro: Kemi të njëjtin model të shkrimit të historisë, si në kohën e komunizmit, kur përcaktohej linja ideologjike dhe historianët ishin të detyruar ta mbushnin me fakte. Të gjitha botimet e historisë së Shqipërisë deri tani kanë qenë zyrtare dhe të politizuara. Kjo po ndodh edhe tani. U tha se do ta fillojmë historinë e re të shqiptarëve me Mid’hat Frashërin  që paska bërë një takim me Napoleon Zervën, një shqipar me origjinë nga Suli… Ky është një qëndrim politik. Takimet duhen shikuar në kohën dhe kontekstin e tyre. Edhe  Ismail Qemali ka bërë një marrëveshje me palën greke, për një shtet të vetëm greko-shqiptar në vitin 1907. Kjo është e dokumentuar, e kam dokumentin.

Mirëpo Pëllumb Xhufi, në vend të argumenteve historike, sillet me shumë “takt”: “Do të ishte mirë të merresh me  regjistrat  osmanë pë t’u bërë shumë i njohur …, duke harruar t’i thoshte vetes së tij: “do të ishte mirë Pëllumb te merresh vetëm me historinë e Mesjetes, që di ta bësh mirë, sesa me Luftën”.

Konkretisht, Pëllumb Xhufi lajthitet kur flet për një “marrëveshje” të Midhat Frashërit me të djathtën greke, duke e lidhur këtë me letrën e Mid’hat Frashërit datë 10.05.1944 , drejtuar Dhimitër Falos, (gazetar, shkrimtar, përkthyes i njohur, redaktor i revistës “Bota e Re” të Korçës”, (që e pushkatuan komunistët pa gjyq në vitin 1944), përfaqësues i Ballit Kombëtar, në bisedimet me të djathtën greke për realizimin e një lidhjeje ballkanike greko-shqiptare e më gjerë. Në këtë letër udhëzuese shprehet shqetësimi i M.Frashërit për të ardhmen e Ballkanit dhe të Shqipërisë, të rezikuara nga sllavo-komunizmi, i konsideruar në atë moment si një rrezik kryesor, kur gjermania naziste ishte ne prag të tërheqjes dhe humbjes.

Në këto kushte, Midhati kërkonte  një përballje ballkanike, të shprehur në nje aleancë greko-shqiptare-turke ne formë federative pas lufte,  “që kështu në kohën e ardhshme të mund t`i bëhet ballë rrezikut sllav, që kërcënon të dy palët dhe rrezikut, që vjen nga ana e tejme e Adriatikut”, shënonte Midhat Frashëri në pikën 8 të letrës. Unë e kam botuar këtë letër, të cilën Pëllumb Xhufi e ka kosideruar vijimisht si një akt tradhtie. Siç mund të konstatohet lehtësisht, ky propozim i M.Frashërit, provon të kundërtën. Po i citojmë pikat (kushtet) të cilat propozonte Mid’hat Frashëri:

1. Mbasi çështja e lidhjes në formë federative varet nga mundësitë e mbasluftës, prandaj

të dy palët marrin angazhimin që sot se janë të disponueme për realizimin e këtij projekti. (Plotësue me shkrim dore nga vetë Mid`hat Frashëri: të përpiqemi).

2. Baza e lidhjes do të jetë indipendenca dhe sovraniteti i plotë i të dy palëve.

3. Kufinjtë greko-shqiptarë do të jenë dhe do të deklarohen solemnisht ata të vitit 1939.

4. Bëjmë aleancë mossulmimi, defensive dhe ofensive, si edhe lidhje ushtarake.

5. Traktate ekonomike të ngushta ndërmjet të dy palëve.

6. Do të përpiqemi që kjo lidhje të bahet sa ma parë një lidhje greko-turko-shqiptare.

7. Në rast lufte, komanda e Përgjithshme Ushtarake do të vihet ë dorë të Greqisë.

8. Si rezultat i kësaj marrëveshjeje, të dy palët do të paraqiten përpara Konferencës së Paqes si dy palë me një të vetëm interes, duke përkrahun politikën e shoku-shokut. Greqia do të angazhohet të mbështesë rivendikimet shqiptare për Kosovën dhe anën e Dibrës, që kështunë kohën e ardhshme të mund t`i bëhet ballë rrezikut sllav, që kërcënon të dy palët dhe rrezikut, që vjen nga ana e tejme e Adriatikut. (Plotësue me dorë nga vetë Mid`hat Frashëri: rivendikimet për Kosovën dhe Dibrën janë bazue mbi kartën e Atllantikut).

9. Në qoftë se zihet me gojë çështja e minoriteteve, kjo mund të jetë më fort një mjet

afrimi ndërmjet të dy palëve se sa një mjet largimi. Për përdorimin tuej ta kini ndërmend seminoritetet duhet t`i këqyrni me sy të mirë të dy palët edhe të kenë të drejtat e tyne”.

Le t’i analizojmë me radhë këto pika negocimi.

Midhat Frashëri vendoste në radhë të parë indipendencën dhe sovranitetin: Baza e lidhjes do të jetë i plotë i të dy palëve, që plotësohet nga pika tjetër e propozimit: Kufinjtë greko-shqiptarë do të jenë dhe do të deklarohen solemnisht ata të vitit 1939”

Ky kusht historik dhe politik  ishte shumë i rëndësishëm, sidomos për marëdhëniët shqiptaro-greke, sepse përjashtonte të gjitha synimet e përpjekjet e naconalshovinizmit grek që pretendonte dhe pretendon ende të ashtuquajturin Vorio-Epir.

Po çpërrallis Pëllumb Xhufi?: “Me këtë nen Midhat Frashëri e shiti Kosovën dhe Çamërinë?!  Absurditet më të madh nuk mund të ketë! Aq më tepër nga një historian. Dihet botërisht që M.Frasheri, jo vetëm në këtë dokument, por në gjithë veprat e tij, ia ka kushtuar Kosovës dhe Çamërisë ): “Çështja e Epirit”,  “Shqiptarë e sllavë”, “Rivendikimet shqiptare”, “Çështja Çame”, “Marëdheniet shqiptaro-geke”, “Marrëdhëniet shqiptaro-serbe” etj, si edhe ka mbrojtur me argumente historike në Konferencen e Paqes në Paris dhe Lidhjen e kombeve”, si edhe në artikujt e botuar në shtypin evropian e shqiptar, sidomor ne vitet 1921-22 kur denonconte masakrat serbe në Kosovë e në Dibër dhe në 1923-1926, kur ishte ambassador ne Greqi, tek  denonconte botërisht dhunën, diskriminimin dhe shpërnguljen e popullsisë çame, që Midhati arriti t’i ndalonte me përpjekje të mëdha diplomatike.

Si njohës dhe vizionar i politikës kombëtare e ndërkombëtare, Midhati e vendoste  marrëveshjen e mundshme me Greqinë edhe në nivel evropian, kur propozonte: “Si rezultat i kësaj marrëveshjeje, të dy palët do të paraqiten përpara Konferencës së Paqes si dy palë me një të vetëm interes, duke përkrahun politikën e shoku-shokut. Greqia do të angazhohet të mbështesë rivendikimet shqiptare për Kosovën dhe anën e Dibrës, që kështu në kohën e ardhshme të mund t`i bëhet ballë rrezikut sllav, që kërcënon të dy palët dhe rrezikut, që vjen nga ana e tejme e Adriatikut”(pika 8).

Ndërkohë që edhe në memorandumin paraqitur Konferencës së paqes në Paris, më 23 korrik 1946, Mid’hat Frashëri, i kërkonte Konferencës së paqes, “në emër të principeve të larta të së drejtës kombëtare e ndërkombërtare, që të përfshiheshin brenda shtetit të pavarur e paqedashës të Shqipërisë, krahinat shqiptare të Kosovës e të Çamërisë, të shkëputura padrejtësisht e me pasoja të rënda nga trupi i Shqipërisë”.

Tejet e rëndësishme ishte që Mid’hat Frashëri propozonte që në këtë projekt të përfshihej edhe Turqia, për ta kthyer në një aleancë më të gjerë e më të fortë ballkanike.

Pra, Midhati, nga njëra anë përpiqej të neutralizonte angazhimet e mëparshme te politikës greke lidhur me “Vorio-Epirin”, nga ana tjetër e kushtëzonte marrëveshjen e mundshme me zotimin që Greqia të mbështeste rivendikimet shqiptare për Kosovën dhe anën e e Dibrës,( shënuar me shkrim dore të Midhatit: bazuar mbi Kartën e Atlantikut). Ai e parashikonte rrezikun që vinte  nga sllavo-komunizmi, ashtu edhe rrezikun që  vinte  nga imperializmat përtej Adriatikut,  për t’i bëhëj ballë bashkërisht rreziqeve si nga Lindja dhe nga Perëndimi.

Në pikat e tjera Midhati udhëzonte:”Të behen aleanca mossulmimi ”midis Sjhqipërisë e greqisë si dy shtete  të pavarur e sovranë (pika 4) Gjithashtu, “Të bëhen traktate te ngushta ekonomike midis dy palëve”. – një propozim me vlerë për përparimin ekonomik të të dy vendeve.(pika 5)  

Si një evropianist i kohëve të moderne, Midhat Frashëri shprehet për minoritetet si një urë lidhëse midis dy vendeve: “Çështja e minoriteteve,  mund të jetë më fort një mjet afrimi ndërmjet të dy palëve se sa një mjet largimi. Për përdorimin tuej ta kini ndërmend seminoritetet duhet t`i

kqyrni me sy të mirë të dy palët edhe të kenë të drejtat e tyne”(pika 9)

 E debatueshme ishte pika 8: “Në rast lufte, komanda e Përgjithshme Ushtarake do të vihet në dorë të Greqisë”. Për mendimin tim, mendimi i M.Frasherit është sa bashkëkohor, aq edhe luajal, që në rast të një lufte tjetër, pra të një ivazioni të huaj të mundshëm mbi Ballkanin (rrezikun sllavo-komunist, siç ndodhi ), komanda e përgjithshme t’i lihej Greqisë. Ai kërkon që të përfshihet edhe Turqia në aleancën ballkanike, por jo në komandë, sepse mund të keqinterpretohej si një reminishencë e politikës së vjetër osmane në Ballkan. Shqipëria nuk kishte një ushtri kombëtare dhe ishte në një luftë civile shkatërrimtare. Hamendësimi për rreziqet e një komande ushtarake greke, ishte  përjashtuar nga pikat e tjera të projektmarrëveshjes, por edhe nga traktatet  nderkombetare ku aderonte edhe Greqia, Shqipëria, Turqia etj.

P.Xhufi thotë: ”Midhat Frashëri bëri një marrëveshje me palën greke për një shtet greko-shqiptar(!), ku shqipëria do të ishte një provincë e greqisë, ku ministra do të ishin ministri i luftës i Greqisë dhe ministër i Brendshëm i Greqisë …!?

E para, nuk u bë asnjë marrëveshje, sepse pala greke sic duket, nuk i pranoi kushtet e Mid’hat Frasherit. Nuk u bë kurrë një propozim apo marrveshje për një shtet greko-shqiptar, siç pretendon Xhufi. Midhati deklaronte në pikën e parë të propozimit të tij  indipendencën dhe sovranitetin e plotë  të dy palëve dhe kufinjtë greko-shqiptarë do të jenë dhe do të deklarohen solemnisht ata të vitit 1939”: pra, një aleancë  në të ardhmen mes dy shteteve të pavarur.

Lajthitja tjetër e Pëllumb Xhufit, natyrisht nga padija, është kur deklaron se Midhat Frashëri udhëtoi dy herë në greqi në vitin 1948, për të bërë marrëveshjen me Greqine!? Midhati në atë kohë ishte emigrant politik në Itali dhe ishte caktuar nga Aleatët anglo-ameikanë për të themeluar “Komitetin Shqipëri e lirë”. Udhëtimin në Greqi (korrik 1948) e bëri për t’u konsultuar me Abaz Ermenjin dhe emigrantët shqiptarë në kampin e Lavros, lidhur me kriteret e komitetit dhe pjesëmarrësit, dhe udhëtimin në Turqi ( 31 korrik 1948), në kolonine shqiptare te Stambollit, për t’u konsultuar me shqiptarët të atjeshëm ( Dokumentet e dëshmojnë këtë).

            Midhati i shkruante nga Stambolli Abaz Kupit më 1948: “Një komitet i përbashkët do të ishte një vegël e çmueshme për të rifituar të drejtat kombëtare. Por a nuk mendoni ju,  se kondita e parë e një organi që të merrte përsipër një barrë të tillë, duhet të jetë formuar prej njerëzish, mbi të cilët të mos peshojnë njolla dhe faje kundër atdheut. E dini fort mirë se Shqipëria pësoi katastrofën e 7 prillit jo vetëm prej fuqisë ushtarake të huaj, por edhe nga tradhtia e disa shqiptarëve, të cilët me liri dhe koshiencë të plotë përgatitën komplotin kundër atdheut dhe vepruan si pararojë e fuqive okupuese…

Kështu, sipas këtij kriteri të Midhat Frashërit, nuk mund të merrnin pjesë në Komitetin “Shqipëria e Lirë”, ata krerë të Bllokut Indipendent, apo të Ballit Kombëtar e të Legalitetit, që ishin komprometuar me pushtuesit nazifashistë, ndonëse ishin antikomunistë të vendosur si Mustafa Kruja. Ernest Koliqi, Gjon Marka Gjoni, Shefqet Verlaçi, Xhaferr Deva, Kadri Cakrani      etj, ndërkohë që Midhat Frashëri zgjodhi, si përfaqësues të Kosovës në komitet Said Kryeziun nga familja e shquar antifashiste Kryeziu. Vetë fakti që aleatët perëndimorë përzgjodhën Mid’hat Frashërin në krye të Komitetit “Shqipëria e lirë” (1949), ështe tejet kuptimplotë.

Nuk kam asgjë personale me Prof.Pëllumb Xhufin dhe të tjerët, kam pasur debate mbi historinë dhe secili ka paraqitur opinionet e tij. Normale. Por tani që Pëllumb Xhufi është drejtor i projektit të historisë së re  të shqiptarëve, nuk mundem të hesht dhe te mos kundërshtoj hipotezat e tij ndikuese te Komisioni hartues, por edhe të dëmshme për  higjenën shoqërore. Shqiptarin, më tepër sesa plumbi, e ka vrarë padrejtësia e historisë.

     Si përfundim: Nuk mund të bëhet një shtëpi e re me qereste të vjetër.

* Botuar në gazetën “Panorama”, 27-28 maj 2021

From Albania to America A Woman Unstoppable Story

Zamira Rubjeka – Tampa Florida,

America was not built on fear. America was built on courage, on imagination, and an unbeatable determination to do the job at hand.”–Harry S Truman -President of United States

May is a special month for me. 23 years ago I landed in John F Kennedy airport for the first time. There is no day in my life that I don’t thank God and my younger self for manifesting and creating a better reality.

Moving to a foreign country alone is an opportunity to push yourself out of your comfort zone in so many different ways, it can be truly rewarding and life-changing. I arrived in this country with $2000 in my pocket with no relatives or family to stay with.

At that time I spoke only Albanian and Italian and I didn’t know how to drive. All I knew was that somehow I will figure it out. I was unstoppable, fearless, and determined.

I was full of life, hope, joy and always believed in myself. Everything I learned from back home, my parents, grandparents, teachers, friends, and relatives helped me find the right path.

Also, it was taboo for a young woman to travel solo, let alone work and live without a man in another country. I didn’t know I was oppressed or had a rebel soul. All I can say that even when I’m facing difficulties, I don’t look back or regret the choices I made. I will never forget my roots and where I came from. I am still living the dream and enjoying my journey in this blessed country which I call it home.

I had always hoped that this land might become a safe and agreeable asylum to the virtuous and persecuted part of mankind, to whatever nation they might belong.” ―President George Washington-

GRAMATIKA E GJUHES SHQIPE NGA MARTIN CAMAJ- MUNICH GJERMANI 1983

The present Albanian Granmtar was originally conceived as a second
edition of rny Lehrbuch dar albanischeen Sprache (Otto l-Iarrassowitz,
Wiesbaden, i969), which is now out of print. During more than a
decades’s use of this latter work as a textbook for my classes in Albanian
(in my capacity as Professor of Albanian Studies at the University of
Munich), I came to recognize certain ureaknesses and shortcomings in it,
some of which were also drawn to my attention by the remarksof students
and colleagues. The elimination ol” such inadequacies and the incorporation o!‘ new materia] led to a change in the arrangement and consequently
in the methodological process involved.

As a result ol‘ this new conceptual approach, a completely new‘ work resulted in which I have incorporated
grammatica! forms derived from the literary tradition, as well as from
older Albanian tcxts and grammars, which were omitted from the Lehrbuch.
In view of the fact. therefore, that the Afbaniun Gran-zmrxr and the
Lehrbuch dar albanisc-hen Sprache represent two different aims and modes
of presentation, the publishing firm of Otto Harrassowitz, Wiesbaden, is
preparing a second edition 0t” the Lehrbzrcriz which will include corrections
and a few minor additions.
This restructuring was. to a certain extent, also influenced by the
language reform in Albania. begun in 1952 and ollìcially completed in

  1. The results of this reform are incorporated in the present work,
    without regard to the personal opinions of the authorrespecting certain
    aspects of the “unified language”.
    The aim of this Albanian Grummar is to present a complete pìcture
    of the language in its three most important variants: Geg, Tosk and
    Arbèresh. Viewed methodologically,the contrasts among the three are
    presented here not only in the lcxieon, but in alI elements of the grammar,
    in order that an insight into the basic structure of the language (here also
    temted Common Albanian) may be obtained. The formation of the
    standardized literary language has, of Course, also been based upon this
    procedure.
    The following are presented in notes:
    a) particulars of Arbèresh:
    b) older linguistic phenomena documented in early authorsand in archaic
    or peripheral dialects.
    The notes attempt to complete the presentation of Albanian grammar by
    giving a diachronic dimension which will be 0|” undoubted interest to
    linguistic historians.
    VIII Foreword
    In this Aibanian Granrmar, the Tosk variants are given in parentheses
    (cf. the Lehrbuch), as the Geg variants are more numerous and have all
    been included herein. lt should be noted. however, that the oceurrence of a
    variant outside of parentheses or notes docs not imply any priority on the
    level of the standardized forms of the language.
    In the interests o!‘ eompleteness, I did not want to omit either Tosk or
    Geg lexical variante; whìch frequently oecur in both the spoken and written
    Ianguage; they are presented with the sign r» between them. Sueh doublets
    often arise in the plural, as e.g.: sg. kopslzt-i ‘garden’—p|. kopshtew
    kapshrfie (Tosk kopshtinjwqipxlzie) ‘gardens’. From among these variants
    kopshre was finally ehosen as the standard form-in the glossary of the
    present work it is given in ilalic.
    Taking account of the proeess of standardization, the exercises are
    translated in the Key from English into the contemporary oflìcial, normalized form of the language whose foundation is Tosk.
    This Albania): Grammar is divided into three basie sections, aside from
    the Introduction: (I) Phonology, (II) Morphology and (III) Syntax. In the
    Phonemie Changes part of Section (I), dialectal transformations are given
    as well, in order to facilitate learning the spoken language and also for
    those who happen to speak one or another Albanian dialect with which
    they wish to compare the standard variants.
    The Morphology is divided systematically into 19 chapters. Form and
    function are conceived as a unity, based upon which rules are eonstructed
    and iilustrated by examples. At the end of eaeh chapter or ‘Lesson’,
    exercises and texts in the nonnalized language are presented (togetherwith
    appropriate Geg and Tosk variants, if any), so that clear accesa to the
    results of the language reform as expressed in the contemporary literary
    language is made possible. An attempt has been made throughout to bind
    together all the parts and phenomena of the language by means of copious
    examples in order to explain typologically,as well, the correlations of the
    language. In the morphological section of the book, great care has been
    taken with the word order in syntagms, as the order of words and their
    linkage by means of prepositive and postpositive elements or articles are
    fundamental eharacteristics of the language. In thìs manner, one part of
    the syntax is de facto built into the morphology in order to elucidate the
    analytiealmeehanism of Albanian directly in the structure of the syntagms.
    The Syntax is comprised in one chapter or ‘Lesson’ and provìdes the
    essential structure of clause construction. The Chrestomathy whieh follows
    includes samples of the three variants of Albanian, as well as of the
    contemporary literary language. Finally, there is a Glossary to the whole
    Foreword IX
    book eacc-lusive of the Chrestomathy,and an Index which refers to paragraph numbers, ratherthan page numbers.
    The materiali,form and divisions of this Albartian Grantmar are naturally
    geared to the practical requirements of students interested in the language.
    At the same time, this book is also intended for young people of Albanian
    ancestry in the United States, Australia and elsewhere who have perhaps
    learned Geg or Tosk at home and who wish to master the contemporary
    literary language; this applies, as well, to the ltalo-Albanians (Arbéresh) of
    Southern Italy who, for the first time in any Albanian grammar, will be
    able to compare the particular characteristics of their written or spoken
    dialect with those of Common Albanian. The interests of specialists and
    university studente have, of course, also been taken into account. The
    authorhas always been closely conneeted with the latter and wìthout their
    collaboration this grammar would never have been WTÌtten.
    I wish to thank Mr. Leonard Fox for translating this work from
    German, for preparing the Key by translating directly all the Albanian
    exereises, and {or adapting various grammatica] rules, expianations and
    vocabulary definitions to accomodate the special requìrements 0F Englishspeaking students.
    I am gratefully obliged to the publishing firm of Otto Harrassowitz,
    with which I have worked for many years, and especially to its Director,
    Dr. Helmut Petzolt, for their continua] harmonious cooperation. l would
    also like to thank the Otto Harrassowitz Verlag for its fine typographical
    work, as well as for the handsome appearance of this book.
    Munich, October 1983 Martin Camaj

FEDERATA PAN SHQIPTARE E AMERIKES VATRA I PERGJIGJET AKUZAVE LIGJORE

Federata Pan Shqiptare e Amerikes VATRA dhe Dega e VATRES Washington DC i jane pergjigjur padise te bere ne Shkurt 2021 ne gjykaten federale te New Yorkut me numer SDNY 21-875 te bere nga ata qe pretendojne se jane VATRA.

Me date 26 Prill 2021 Federata Pan Shqiptare e Amerikesn VATRA , Dega e VATRES Washington DC ka bere nje kunder padi ne Gjykaten Federale te South District New York me numer Case No.: 1:21-cv-00875-JSR dhe eshte pergjigjur akuzave te padise te bere ne shkurt te 2021 ne te njejten Gjykate.

Keshilli Drejtues i VATRES me 20 Shkurt 2021 kishte vendosur unanimisht që t’i kundërshtojë akuzat e pabaza duke ndjekur rrugët ligjore që sa më shpejt të dalë në pah e vërteta nëpërmjet ligjit. Dhe kete gje e beri me 26 Prill 2021 megjithese koston legale qe u pagua dhe vazhdon pagueht nga kursimet e VATRANEVE qe ja ne te vendosur te mbrojne integritetin institucional te VATRES dhe te verteten.Eshte hera e pare ne historine 109 vjecare te te kesaj organizate madhore te kombit shqiptar qe VATRA eshte ne gjykate Federale ne SHBA per ruatjen e intergritetit te saj institucional qe ka mbijetuar per me shume se nje shekull.

Mund te shikoni dokumentat origjinale te kunder padise dhe pergjigjet e padise te bere ndaj VATRA nga ata qe po perpiqen te shkaterrojne insitutin e VATRES ne download links – Counter Third Party Claim – kunder padia; Defendant Answer to Plaintiffs -Complaint

DEKLARATË ZYRTAR PER 109 VJETORIN E VATRES

KRYETARI I VATRES -Z.AHMET XHAFO -28 PRILL 2021-CALIFORNIA

AHMET XHAFO -KRYETAR I VATRES

Te dashur e të nderuar Vatranë dhe Shqiptarë kudo që ndodheni

Sot është 109 Vjetori i themelimit të Vatrës. Ju uroj gëzuar këtë ditë të shenjtë për cdo vatran dhe e shqiptare në botë. Kjo organizatë dhe insitut kombëtarë ka shërbyer më shumë se një shekull e duhet të vazhdoj shërbimin e saj për shumë shekuj të tjerë.

Në këtë ditë të shënuar ne kujtojmë jo vetëm ata që themeluan VATREN si Faik Konica, Kristo Kirka, At Fan Noli, Lambi Çikozi; Kristo Floqi, Paskál Aleksi, Vangjél Gjika , Josif Pani, , Elia Tromara, Kosta Vasil por kujtojmë dhe gjithë ata VATRANE patriotë që u vrane ose humbën jetën burgjeve të komunizmit gjakatar në Shqipëri. 

Ne sot kujtojmë me nderim

Kristo Kirkën që vdiq në Burgun e Burrelit më 28 Prill 1955 në ditën e themelimit të VATRES, Koço Kotën që vdiq në Burgun e Burrelit, Kolë Tromarën që u pushkatua, Arqile Tasi, Kolë Rrodhaj, Faslli Frashëri që u pushkatua, editorin  e Diellit Bahri Omari qe u pushkatua, Andon Frashëri dhe Halit Qyteza që vdiqën në burgjet dhe internimet e komunizmit në Shqipëri.

Fatkeqësisht, sot Vatra jonë e dashur  për herë të parë në historinë 109 vjecare të saj është në gjykatë Federale e dërguar atje nga një grup njerëzish që duan me cdo mënyrë shkatërrimin instiutcional të kësaj organizate kombëtare.

Ky është një turp ë një shpullë për vatranët që punuan e sakrifikuan për Shqiperinë, Kosovën e për cdo shqiptar në botë. Është një poshtërim i  punës e sakrificave të ndjerit  Zoti Agim Karagjozi që e mbrojti Vatrën në një kohë shumë të vështirë.

Në këtë ditë të shënuar unë falenderoj gjithë ata VATRANË që me kembenguljen e vullnetin e tyre dhe me kursimet e tyre po bëjnë gjithcka që është e mundur te mbrojnë këtë institucion madhor të kombit shqiptar .

Shqiptarët kanë luftuar me shekuj e kanë mbrojtur atdheun, gjuhën, traditat, lirinë e tyre me gjak. Vatra është nje organizatë për cdo shqiptar të drëjtë e te sinqertë po mbi të gjitha është një organizatë që mbron lirinë, të drejtën e fjalës, mendimin ndryshe dhe ndjek rregullat e demokracise institucionale dhe traditat e kombit shqiptar. Në këtë pikë ne asnjëherë nuk bëjmë kompromis.

Ne kemi rrënjë të thella e shqiptarizmin në zemër. Vatranët e rij, të vjetër, të Krishterë, e musliman jemi vllezër e motra e do të punojmë sëbashku për të pasur një VATËR ashtu sic e krijua Korifenjtë e Kombit

GËZUAR 109 VJETORIN ME SHËNDET TË PLOT, SUKSESE, E LUMTURI.

RROFTË VATRA

Me Respekt,

Ahmet Giaffo, Xhafo, Kryetar I Fedratës Panshqiptare Të Amerikës VATRA

ZGJEDHJET PARTIAKE: A KANE VLERE PER POPULLIN?

Marietta Poshi – Tampa Florida

Përgjigja e shkurtër e pyetjes së mësipërme është: Zgjedhjet kanë po aq rëndësi sa u japim ne si popull mbasi ato kanë mbaruar!

Politika nuk mbaron vetëm kur zgjidhet një parti, një mandat apo një kandidat, kështu që vlera e tyre zgjatet po aq sa këto politikane janë në fuqi.

Të jesh banor në një republikë demoktarike, do të thotë të kesh privilegjin të zgjedhësh se cilët do jenë personat që do të udhëheqin vëndin për një kohë të caktuar sipas mandatitit qeveritar. Shqipëria ka fatin e mirë të kualifikohet si një republikë e tillë (demokratike) që prej vitit 1992 dhe çdo katër vjet, me anë te votës së lirë, mund ti japi zë mendimeve politike duke votuar për një parti apo nje tjetër bashkë me kandidatët e tyre.

Është shumë e rëndësishme që çdo votues të mir-informohet për axhendën e kandidatëve politikanë përtej reklamimeve të egzagjeruara në media apo portale të ndryshme.

Disa pika kyçe që duhen marrë parasysh kur vendosim për kë të votojmë janë:

  • Si do ti zgjidhin kandidatët disa nga problemet më emergjente që Shqiperia ka?
  • Si do ndikohet Shqipëria nga këto votime në të ardhmen?
  • Cilat janë disa nga dobitë personale të secilës parti?
  • Cilat janë aspektet negative dhe pozitive të secilës parti apo kandidat? (bëni një listë)
  • Cili ka qënë rekordi dhe historiku i partive apo kandidatëve në të kaluarën?

Pergjegjsia e votuesëve nuk mbaron me aktin e zgjedhejs në kutivë e votave, por duhet te shtrihet edhe pas votimeve. Populli i lirë, dhe vota janë ato çka bëjnë fuqinë. Politikanët janë shërbyes publik të shtetit që prezantojnë. Duhet hequr mentatiliteti që politikanët janë të paprekshëm dhe janë në pozitë për nevojat e tyre personale si p.sh. arritje ekonomike, karrierë. Roli më i rëndësishëm i një populli demokratik, është aftësia për ti mbajtur të përgjegjshëm politikanët e zgjedhur.

Kush duhet të votojë? Votimet duhen shfytëzuar nga të gjithë personat që kanë arritur moshën e duhur për të bërë kështu. Nëse një person nuk voton, në një farë mënyre ka marrë iniciativën që me mungesën e votës së tyre të votojv për palën tjetër.

Kush duhet ta influencoj votën tuaj? Askush! Është  mëse normale që në një familje të ketë anëtare me pamje dhe këndvështrime të ndryshme politike. Nodnjëhere është vëzhtirë të gjesh barazi mes mendimeve personale, dhe jo më ato me njerëz të tjerë pavarëshisht se mund të jenë fëmijë, prind, apo dhe partneri juaj. Të kesh këndvështrime të ndryshme ofron mundësi për larmishmëri në diskutim por nuk duhet të jetë kurrë bazë per zenka dhe përçarje. Gjithsesi, vota duhet të mbetet private dhe zgjedhje personale.

Së fundmi, partia juaj mund të fitoj, ose mund të mos fitoj. Kjo nuk do të thotë se ju si votues nuk duhet të jeni aktiv në politikën e vëndit apo dhe në anagazhimin për ti mbajtur politikanët të përgjegjshëm për veprimet dhe premtimet e tyre gjatë mandatit të caktuar.

Votime të mbara bashkatdhetarë!

THEMI – VATRA DHE KUPTOJME-KOMBIN ( 1912-2021)

Nga Hektor Zotaj

 Histori e Vatres eshte drejtesisht histori e levizjes nacjonale e shqiptareve ne Amerike. (Kanunorja ii) “… Kryeministri Greqise Z. Venizelos tha ne kohen e Konferences Paqes ne Paris, se te vetmim pengim serjos qe gjeti ne Epir Greqia, ish pengimi i vene nga Vatra” (Kanunorja iii). Me miqt e tij ai tha fjale per fjale “ Na mundi Vatra “. Ajo, per 109 vjet eshte Histori e Kombit e Shqiptar e faktori baze per njohjen e tij, dhe e perfaqeson ate brenda USA dhe prane shtetit Amerikan si asnje komb tjeter ne bote

Zanafilla e saj nis me rikrijimin e ndergjegjes kombetare perpara renies se Perandorise Otomane, vazhdon me Luften e I boterore, me Lidhjen e Kombeve ne 1920, me ngritjen e shtetit shqiptar, me pushtimin fashisto-nazist, me pushtimin komunist, me post komunizmin e sotshem e ne vazdim. Te gjitha besimet ne Zot, kane vendet e tyre te shenjta. Judaizmi ka murin ne Jeruzalem, Kristjanizmi ka Baziliken e Shen Pjetri ne Vatikan, Islamizmi ka Tyrben ne Meke. Kombi Shqiptar me dy besime, vendin e tij te shenjte ka Vatren ne Amerike

Sot Vatren Kombetare duan ta perjashtojne nga Vatra duan ta ndajne nga Kombi. Kete perjashtim po perpiqen ta bejne me ligjet e Tiranes te perkthyera anglisht dhe me para anonime. Ata thone “Vatren e kemi blere ne me vota njeqind dollareshe,prandaj eshte prona jone”. Vatra nuk eshte prone, eshte CESHTJE, eshte KAUZE, eshte KAUZA e KOMBIT nuk i perket asnje grupi.  Vet juristet amerikane habiten si mund te hapen padi te tilla,qe kane te bejne me te drejten e fjales, me te drejten e shtypit,me te drejten e tubimit, qe jane te drejta kushtetore te Kushtetutes Amerikane, dhe zgjatin ne kohe, e kushtojne qindra-mijra dollare.

Vatra Kombetare keto shpenzime me aq sa mundet po i perballon me te ardhurat personale te anetarve “ paycheck to paychek”,per te mos lejuar qe Vatra te kthehet ne nje “ levizje polltike e shqipetareve ne Amerike”,sic po ben padin e saj ata qe pretendojene qe jane VATRA dhe qe ka ne programin e saj “LEVIZJEN POLITIKE.E ka ne STATUTIN e saj, ne organiken e saj me zv. Kryetar te POSACEM vetem per CESHTJE POLITIKE.

Ka aktivitete konkrete me lidhje e takime politike ne Shqiperi, me vizita zyrtare te titullareve te saj te publikuara gjeresisht nga shtypi. -Vatra Kombetare nuk perzihet me asnje politike, ajo qendron permbi partite per te marre pjese ne zjgidhjet e problemeve jetike te Kombit sot. -Vatra Kombetare perseri sot eshte ne momentin me kritik te misjonit te saj.

Nga tribuna e partise ne pushtet, nga kandidatja tashma “ defacto “ e zgjedhur ( eshte ne krye te listes se kryetarit }, behet deklarata qe tingellon teper “h i s t e r i k e-” Enveri kishte me shume te mira se te keqija “. E thene fjale per fjale  “ te kthehemi perseri tek Enveri “, “ te kthehemi tek 8 nentori i vitit 1941”

Nenkuptohet qe ky do te jete “ sllogani” i partis saj ne vitin 2021 e tutje, pamvaresisht se quhet “ jasht kontekstit “. Konteksti gjithmone eshte nje. Nuk ka dy kontekste, nje per ne shtepi e nje tjeter per ne pazar. Ajo ka vetem kontekstin e Enverit.

Kryetari qe e emeroi deputete ti mbaje edhe barren.  Per ata koha perseri ka ardhur. Ne vitin 1991 Enveri vdiq perfundimisht me 22 shkurt. E denoi populli me vdekje pas vdekjes. E zvarriti nga Sheshi Skenderbej dhe e vari tek kodra ne rrugen e Elbasanit, ne shembelltyren e Causheskut. Bota ne ekran ne historin e saj ka pare vetem dy pamje te tilla,-rrezimin e monumentit te Enver Hoxhes dhe ate te rrezimit tet monumentit te Sadam Hysenit. Ramiz Alija qe e la hapur me qellim daten e vdekjes te Enverit, ne pllaken e varrit duhet ta kish gedhendur ne mermer edhe daten e vdekjes se vertete Te paraqitej e plote: “Enver Hoxha 1908-1991 me epitafin  i denuar nga populli i vet .

Populli atje ne koder kendoi me melodi “Posht Enveri – Posht Nexhmija-Esht eshte e  jona Shqiperia”.-dhe- shpalli Kursin e Ri “ Ta bejme Shqiperine si gjith Evropa”. E,kur politika dredharake nuk e beri ate,-populli shkoi vet ne Evrope,Amerik e ne te gjith boten. Ne vitin 1991 “ Totalitarizmi Komunist “ ra, dhe u tulat, nuk beri “ gek “ deri sa u “qetesuan gjakrat”, sic e pershkruan Nexhmije Hoxha ne librin e saj.

 Por Totalitarizmi i kishte ne dore te gjitha mjetet.  Ai vuri ne fuqi me “ rruge parlamentare “ ligjet jetike te tij: Ligjet e Privatizmit . – qe i beri komunistet nga “ shok udheheqes te Pasurise se Shtetit “ ne kohen e komunizmit, ne “ Pronare” me dokumenta pronesije “. I beri “kapitalisto-komunist “ Ndersa populli mbeti ne “ zero “, mbeti “ Proletare te te gjitha vendeve bashkohuni “.

 LIgji“ Teper Sekret” i “ Moskthimit te Prones “ . – qendron i hekurt edhe sot. Qeverite nderrohen, ky ligj i pa pranueshem nga njerezimi mbetet i pa tundur. Keto ligje strategjike ja kishin borxh nenes parti “ pasardhesit e saj te te gjitha bojrave “. Keto ligje u vendosen nga te dy palet e politikes shqiptare. Keto ligje e bene komunizmin ne Shqiperi “ Totalitarizem Apsolut Ekonomik “, qe i shtuar dhe i shumuar me biznese te erreta korruptive, sic akuzohen publikisht, i bene udheheqjet e tyre “Oligarket e Ballkanit sic e percakton Jon Kerry ish- sekretari shtetit amerikan.

“Ligji i Sistemit Proporcjonal te Zgjedhjeve”.- i bere me vone, prape dy krahet e klases politike ne Shqiperi i hapen rrugen perseri duke bere te mundur“ Sistemit Totalitar Politik “.

Kryetaret fuqi plote te partive bejne “ spastrimet” politike, bejne “ marreveshje“ me rivalet per te vazhduar luften e klasave. Rast tipik eshte kryesia e Parlamentit Shqiptar qe kaloi nga Jozefina Topalli e “ fundit e mohikaneve “ nga pala me biografi te keqe “, e frontit kombetar anti-komunist tek Ministri i Fundit i Brendshem i Komunizmit Gramoz Ruci.

Ajo karrike ku qendroi Ramiz Alija ne vitin 1991 nuk e duron dot kombin. Ai pranonte qe komunistet ishin percares dhe shkaterrues te UNITETIT KOMBETAR. Eshte deklarata e tij, e bere ne takim te ngushte me 23 korrik 1990.” Opozita Antikomuniste sjell rrezikun e Pajtimit Kombetar.( Panorama 11| 12 | 2017).  Kjo porosi e Ramiz Alise e mesuar mire nga klasa politike shqiptare ne keto 30 vjet e fundit beri te mundur largimin total e shtreses se vuajtur nacionaliste dhe antikomuniste nga pozicionet kyce te drejtimit politike dhe insitucionale ne Shqiperi. Totalitarizmi Apsolut Ekonomik , Thirrjet per rehabilitimin e Enver Hoxhes nga tribuna e PS dhe Totalitarizem Politik- jane shume shqetesuse per popullin shqiptar kudo qe ndodhet.

Ai i rrebeluar , mund te kthehet e te perserit nje “ 22 shkurt 1991 “- jo me arme zjarri, sepse policine e ka partia, por me hunje e me shkopinj si ne kohen e Pellazgeve, mundet. Kjo do te ishte tjeter gjeme per Shqiperin e Boten Shqipetare. Le te lutemi te gjithe,sic u lut Nene Tereza ne vitin 1997: “ Zot hiqe mallkimin tend nga populli im “ ( sic e thekson Fritz Radovani )  Kerkesat e Popullit Shqipetar mbeten te hapura: –

Te gjenden kockat , pa dallim feje, krahine, e ideje, te te vrareve nga Enveri, qe edhe sot jane pa nam e pa nishan Gjenerali ushtris vdekur erdhi nga Italia, tek ne, ne vend te huaj dhe i gjeti me numur matrikulli nje per nje pas 15 vjetesh. Ne pas 80 vjetesh nuk i kemi gjetur akoma shqipetaret tane. –

Te rishqyrtohen ligjet e privatizimeve, te dalin statistikat zyrtare, dhe listat emer per emer, nga regjistrat e pronave te pronareve qe kane privatizuar ate qe ka qene me emrin “ Pasuri Shteti” perpara renies te shtetit komunist ne 1991, ne forme ndertesash,objekte industriale,objekte tregetare, objekte e qendra mekanike bujqesore,ujore, objektet e ndermarrjeve bujqesor, objekte pyjore,objektet monetare qe dispononte shteti komunist ne fundin e tij,punishtet e te gjitha llojeve,oficinat e mjeteve te transportit, mjetet e transportit, qendrat e pushimit e shume pasuri te tjera te ngritura nga krahet e klases punetore, fshataresis punonjese,dhe te internuarve, te burgosurve dhe e te gjith popullit shqiptar pa perjashtim.

Pronaret e “ rinj “ qe kane privatizuar mbi normativen baze te te gjithe popullates te Shqiperise ne ate kohe, tu hiqet e teperta, dhe te behen debitore per gjith periudhen 25-30 vjecare. Kjo do te ishte thjesht nje ide,por grupet e specjalisteve te fushave perkatese jane shume me kopetente per te koregjuar ate qe i eshte vjedhur popullit shqiptar nga komunizmi, ne kohen pas renies tij. “ Pasuria e shtetit” e pushtetit komunist ti rishperndahet gjithe popullit. –

Te denoncohet dhe te cfuqizohet Ligji “ teper sekret “ i “ Mos Kthimit te Pronave “ te sekuestruara pronareve ne fillim te Regjimit Komunist Keto prona te kthehen te gjitha me shpenzimet e shtetit 100%,sepse jane cfrytezuar nga shteti komunist per 45 vjet, dhe nga shteti post-komunist per 30 vjet. Shteti te tundet, te kthej pronat me vleren qe kane sot, dhe te perballoj shpenzimet. Ne Amerike dhe ne te gjithe “ boten njerezore “ prona esht e shenjte –

Te behet “ Gjyqi i Krimeve te Komunizmit “ si ai i Nurembergut. Te ndalohen me ligj thirrjet per diktatorin dhe diktaturen, qe,te mos shpresojne qe ne Pallatin e Kongreseve do te kendojne perseri hymni tyre: “ lart me lart o shoke flamujt e kongresit beteja fitore te reja na presin “ Qe te mos kthehet me populli shqiptar tek ai sistem qe pershkruhet saktesisht ne librin “Animal Farm “ te shkrimtarit George Orwell. Qe te mos kthehet me populli shqiptar kurre tek “tufezat“ .

 Vetem Populli ne Fuqi“We the People” Populli ti zgidh problemet themelore te tij me Referendum – jo-me Parlament politik,

16 Prill 2021 Hektor Zotaj Virginia

WHEN CLOSED EYES TALK!!

By Zamira Rubjeka Clearwater Florida 5 March 2021

Why are these women with eyes closed in these portraits? This question came to my mind from the first moment I saw Saranda Xhemajli’s paintings on social networks. I pause with admiration and curiosity for the girl in the portrait and as I take a deep breath, I close my eyes to feel the sensation. Imagining these portraits slowly I emerged and traveled back in ancient times.  What caught my attention at first, were the colorful costumes, gold, silver jewelry, and various accessories with Byzantine and oriental influences. 

I love to explore and visit museums and my favorite ones are Dali and Ringling Brothers museums. Most painting have a story to tell even portraits. Normally,  I focus on the eyes of the portrait trying to understand what the author is trying to express. As we know, eyes are the window of the soul. There you can see pain, sadness, passion, love, excitement, happiness, and inner peace of someone. Even though I cannot see their eyes, they still express feelings and messages. 

All the sudden, all the sacrifices of Albanian mothers and women came to my mind. These mothers who are known to sacrifice themselves for the happiness and well-being of their children and their families. Most of the Albanian folk tales and legends evolve around the bravery and valor of these women. How deep and mysterious is their spiritual world! Oftentimes, their exotic and divine presence it is sufficient.

Traveling back in time, I imagine the Illyrian Queen Teuta, princess Donika, Rozafa, Argjiro, Doruntina, Shote Galica, Urani Rumbo, Mother Teresa and many Albanian women, including all mothers who have been and are the embodiment of love and sacrifice. 

Inspired by these remarkable paintings, I contacted Saranda to learn more about her passion in art. Saranda as beautiful as her name ( Saranda is the name of one of the most beautiful cities in South Albania), presents her talent and her exquisite works on several social networks. She focuses more on portraits of women, children and national heroes or important historical figures. 

Saranda was born and raised in Vitia, Kosovo ( East Europe). She graduated from the High School of Mathematics and Informatics in her hometown, and later studied at the Academy of Fine Arts at the University of Prishtina for painting.

Saranda is a beautiful Albanian ( shqiptare) girl, a modest artist with a rich spiritual world who with her talent and these gems have touched many of her followers including myself.  Saranda shares with us her thoughts and opinions on art and messages for art lovers and Albanian women.

Saranda Xhemajli

How your art influences and affects the life of others?

Saranda: Art is my life; my art reflects the world I perceive and all the things that affect the way I am. My paintings have personal meanings, I express myself figuratively, exploring different images, colors, techniques and lines, therefore the reflection of the real world through art and its perception by people I think has a direct impact on everyone’s life. 

When was your first contact with art and what inspired you?

Saranda: I have always loved art, but when I started my studies and during the time in university I focused more and more on art in its content and message. Learning daily made me more passionate about painting and art in general. When I do not paint, I feel less in touch with myself, so I paint to feel one with my inner self. 

What was your first drawing?

Saranda: I have always been attracted to portraits, and in most of the drawings I have made are mainly portraits of my family.

What attracts you the most that affects your artwork?

Saranda: I like figurative art, especially the portraits, mostly women, various heroes and portraits of children.

What are your goals in the painting career?

SarandaI think the best way to plan is to get the most out of the present.

Do you have any other passions?

Saranda: Art fulfills me a lot and most of the time I paint, and the rest of the time I spend researching about art and reading books. 

What message do you convey to the public with your eye’s portraits ?

Saranda: The idea for the Albanian woman started naturally with my photo in national

( traditional) dress, then I wanted to develop it as a concept where through them I can incorporate our art, culture, values, tradition and history of Albanian women which although with eyes closed, they speak and convey messages and thus representing their power.

What message do you have for Albanian women around the world?

Saranda: All Albanian women, wherever they are, must be their true and genuine selves. Always carry positive messages for their family and their country as well as focus on personal and professional growth for their freedom and independence.

We are proud of women like Saranda who with her talent and art brings originality, positivity and an inspiration to all Albanian women, especially to Albanian women and girls in Diaspora.

Saranda, we wish you best of luck on your endeavors and thank you for keeping these national treasures alive ❤️

STATE OF TEXAS TAKES STEPS TO PASS KEY LEGISLATION COMMEMORATING VICTIMS OF COMMUNISM

Dr Elida DakoliRepresentative Tom Oliverson

VICTIMS OF COMMUNISM FOUNDATION WASHINGTON, D.C 25 March 2021 This past week the Texas House of Representatives held a hearing on legislation to establish November 7th as the annual “Victims of Communism Memorial Day.” Texas will join 12 other states in recognizing VOC Day to bear witness to those who have died and suffered under communist regimes.

Representative Tom Oliverson, the bill’s sponsor, remarked that “more than 100 million innocent people have been killed by communist regimes since the creation of the first communist regime on November 7th, 1917 in Russia. This is the greatest loss of human life of any event in human history, and we must not forget the horrors of communism. Just as the Holocaust memorials remind us to never again indulge the brutality of fascism, so too, this memorial serves as a sobering reminder of the empty promises of communists everywhere, and the brutal legacy of human suffering they leave.”

VOC was honored to have Advisory Council member Dr. Elida Dakoli testify before the Texas House of Representatives and bear witness to her family’s experience under the communist regime in Albania.

When [my grandfather] refused to turn his wealth over to the communist party, he was jailed, his homes were destroyed, and my grandmother and her four young children ages 1-12—including my father—were thrown in the street with nothing. Her brother bravely took my grandmother and the children in, but my grandfather was killed in jail. We still do not know where his grave is. The persecution of my family members went on for four generations.” 

VOC applauds Texas’ steps to establish November 7th as the “Victims of Communism Memorial Day.” The crimes of this evil ideology must never be forgotten. 

NEXHIME ZAIMI – VAJZA E SHQIPONJES

Ne diten nderkombetare te gruas kujtojme Nexhmije Zaimi qe erdhi nga Libohova ne SHBA – Nga vajza e nje vendi te vogel tek shkrimtarja me librin me te shitur ne SHBA me 1938 tek nje gazetaret e para femra qe raportonin nga Lindja e Mesme ne vitet 50. I njohur nga komuniteti shqiptare ne New York i asaj kohe si Zonja e Pare e Shqiperise. Nexhmije Zaimi mberriti ne fillimim te viteve 30 ne SHBA ku u diplomua nga Universiteti Wesleyan ne Connecticut dhe me pas ne vitet 1940 perfundoi master per gazetari nga Universiteti i Columbia ne New York.

Me 1938 ajo shkruajti librin Vajza E Shqiponjes (Daughter of Eagle ) qe u be bestseller ne SHBA. Gjate luftes se dyte boterore ajo punoi me Zyren e Sherbimeve Strategjike (OSS) dhe pas luftes dashuria e saj per kombit shqiptar u pa qarte ne kundershtimin e saj ndaj komunizmit barbar ne Shqiperi dhe ndihmen qe i jepte per familjet e emigranteve shqiptare qe vinin ne SHBA dhe familjet e tyre qe kishin ngelur ne SHqiperi.

Ajo u be Kryetarja e Deges se Federates PanShqiptare VATRA ne New York dhe me pas ne mes viteve 50 ajo u be nje nga gazetaret e para femra te raportonte nga Lindja e Mesme. Ajo ka bere intervista me 2 presidentet e Egjitptit Gamal Abdel Nasser dhe Anwar Sada si dhe me Mbretin e Jordanise Hussein. Ajo ishte nje ze i fuqishem ne administratat amerikane ku paraqiti jo vetem studime per ceshtjen palestineze por dhe u be dhe nje aktiviste e fuqishme kurnder regjimit komunist enverian ne Shqiperi .

Ajo vazhdoi te jepte ndihmen e saj per refugjatet shqiptare qe largoheshin tmerrit te komunizmit ne Shqiperi. Ndihma e saj ishte ne Paris, Kajro, Gjeneve dhe Rome. Ajo u shpall person non grata nga regjimi komunist ne Tiraneme 1986. Apartamenti i saj ne Manhattan me gazetare, artiste, diplomate, shkrimtare jo vetem nga SHBA por dhe nga Evropa dhe Lindja e Mesme.

Ajo ndaloi profesionin e gazetarit per arsye shendeti verbimi i perkohshem si dhe kercenimet qe i beheshin ndaj saj dhe djalit te saj. Ajo u largua nga New York pasi u terhoq nga jeta aktive dhe u vendos ne Santa Barbara California. Ne moshen 80 vjecare ne Santa Barbara ajo strehoi ne shtepine e saj 3 femije nga Kosova qe ishin larguar

Ajo u largua nga jeta ne Prill 2003. Ne vitin 2013 djali i saj Eric Margolis qe eshte gazetar ne Kanada mori nje cmim gazetari pas vdekjes per nenen e tij Nexhmije Zaimi. https://alchetron.com/Nexhmie-Zaimi#Work-and-publications