AN OPEN LETTER TO ALBANIAN – AMERICAN DEVELOPMENT FOUNDATION FROM ALBANIAN ORGANIZATION “TIRONA AUTOKTONE”

Znj. Xenita Farka Shoqnia “Tirona Autoktone” 
Rr. Faik Trenova, Godina 10, Hyrja 1Tirane, Shqiperi www.tirona-autoktone.org

We are writing to understand how the Albanian American Development Fund (AADF) reached its decision to approve 10 million USD to the Government of Albania (GOA) to turn the museum built to glorify Albania’s bloody dictator (aka Pyramid) into a slick technology center.[i]  This is an egregious abuse that supports the GOA in whitewashing the crimes of the communist dictatorship. We demand that the AADF immediately freeze unexpended funds and make all future expenditures contingent upon 1) issuing a national apology for the crimes of communism; 2) convening a historical truth and memory commission to begin the long-overdue work of dealing with the country’s traumatic legacies; and 3) launching a national dialogue that allows citizens to have a voice on the destination of the Pyramid. 

Photo by https://www.aadf.org/public-presentation-of-the-draft-concept-design-of-the-pyramid-and-the-center-for-creative-technologies-tumo/

These are the minimum necessary steps to ensure that the AADF does not become complicit with official state denial of the crimes of communism and normative abandonment of the victims of communist persecution.[ii]  As a case in point, the International Commission for Missing Persons, which has been trying to locate the bodies of almost 6,000 political prisoners that Enver Hoxha executed, buried in secret – and frequently dug up and buried again in ever more secret locations – has been unable to locate remains because prosecutors refuse to issue excavation orders and government officials stonewall and refuse to cooperate.  The Pyramid Project as it currently stands is thus a human rights violation that exacerbates the conditions making Albanians – primarily educated, middle class, and those the country most needs in order to flourish – flee the country in higher numbers now than they have since the communist dictatorship fell.  They are fleeing because see that they have no hope for their country to recognize or atone for what they suffered under communism. 

This, however, is only the beginning.  The AADF money going to the Pyramid further tells the Albanian people that the United States of America is complicit with the GOA in both denying the crimes of communism and in supporting corruption.  Freedom House, Transparency International, and the US’s own reports on crime and corruption in Albania mark the country as at risk of total state capture, which is driven in large part by money laundering in illegal construction.

The Pyramid marks the outer boundary of the illegal development already begun in the city center and is thus linked to the larger urban development plan that has been widely criticized for its potential for money laundering.[iv]  It is precisely this state capture that has already destroyed the historic national theater – a human rights crime and a crime against cultural heritage.[v]  As the final straw in the corrupt urban development package, the first US Legation in Albania is part of what will be lost in the plan that is moving forward.  If we let these things happen, the US will become a culpable partner in crime with the GOA against the people of Albania.

The Albanian people deserve an explanation as to how this project evolved, how the AADF intends to rectify a grave error and human rights violations, and a plan for a public planning process that allows the Albanian people to have a voice in determining how the Pyramid may be used to heal the wounds of communism instead of whitewashing and rehabilitating Albania’s dictator.


[i] Albanian American Development Fund.  Public Presentation of the Draft Concept Design of the Pyramid and the Center for Creative Technologies TUMO.  https://www.aadf.org/public-presentation-of-the-draft-concept-design-of-the-pyramid-and-the-center-for-creative-technologies-tumo/ .  accessed 2 July 2021. https://www.kryeministria.al/en/newsroom/piramida-e-botes-se-re-digjitale/.

[ii]Amy, Lori.  “State Terrorism, Psychocultural Truama, and the White Washing of Enver Hoxha.”  Albania 1991- 1921: Lessons Learned in Transition.  Konrad Adenaeur, fall 2021, print edition forthcoming. https://www.academia.edu/49085326/State_Terrorism_Psychocultural_Trauma_and_the_White_Washing_of_Enver_Hoxha_A_Moral_Reckoning_with_Communist_Privilege.

[iii]“Hide and Seek: Money Laundering is Booming https://www.economist.com/europe/2021/05/20/balkan-money-laundering-is-booming & Southeast European Leadership for Development and Integrity.  (7 April 2021). Western Balkans 2020: State Capture Risks and Policy Reforms.  https://seldi.net/publications/western-balkans-2020-state-capture-risks-and-policy-reforms/

[iv] The Economist. (21 May 2021). “Hide and Seek: Balkan Money Laundering is Booming.” https://www.economist.com/europe/2021/05/20/balkan-money-laundering-is-booming;

[v] See: National Theater, TIRANA, CENTRAL ALBANIA: Status: 1-BLACK – It’s been irreparably destroyed.  Alliance for the Restoration of Cultural Heritage Wall of Shame.  https://www.archinternational.org/2020/08/11/teatri-kombetar-national-theater/. 2 July 2021; & Europa Nostra Strongly Condemns the Demolition of the National Theater in Tirana. 

17 May 2020.  Europa Nostrahttps://www.europanostra.org/europa-nostra-strongly-condemns-the-brutal-demolition-of-the-albanian-national-theater-in-tirana/. Sinqerisht,
 

Znj. Xenita Farka Shoqnia “Tirona Autoktone” 
Rr. Faik Trenova, Godina 10, Hyrja 1Tirane, ShqiperiFiks:

www.tirona-autoktone.org

DEKLARATË E FEDERATËS PAN-SHQIPTARE TË AMERIKËS VATRA

5 korrik 2021 Ahmet Xhafo – Kryetar

Ahmet Xhafo – Kryetar i Federatës Pan Shqiptare Të Amerkës VATRA

Për sqarim të gjithë lexuesve dhe bashkëadhetarëve tanë kudo që ndodhen në BOTË.

Në Kuvendin e 31 Tetor 2020 zhvilluar në Bronx Federata Pan Shqiptare VATRA zgjodhi si kryetar të saj Vatranin çam që i shpëtoi barbarisë greke dhe komunizmit shqiptar,  Z. Ahmet Xhafo.

Po pse Dy VATRA sot?

VATRA që Z. Ahmet Xhafo udhëheq është e përbërë nga ata VATRANË që i kanë shërbyer dhe i shërbejnë VATRËS prej dekadash pa pushim dhe janë të vendosur ta mbrojnë këtë institucion të shenjtë kombëtar nga të gjithë ata që përpiqen ta kthejnë në bisht te partive politike në Shqipëri dhe Kosovë ose në një shoqëri militantësh politikë.  Ky grup është i vendosur ta ruajë VATRËN e Nolit, Konicës dhe Kirkës si simbol të fjalës së lirë, demokracisë dhe ligjit institucional ashtu siç është çdo organizatë në SHBA.

Përpjekja e këtyre VATRANËVE filloi që në periudhën Qërshor 2017 – kur Dritan Mishto me makinacionet erdhi në krye të VATRËS dhe  shkatërroi organet e saj dhe shkeli nenet e Kanunores së Nolit, Konicës dhe Kirkës.  Ai shuajti rolin e Këshillit Drejtues duke mbledhur atë vetëm dy hëre ne dy vjet  kur minimuni ishte katër në një vit dhe nuk zhvilloi asnjë Kuvend siç e kërkonte Kanunorja e VATRËS.

Ai me ndihmën  e editorit rrogëtar të Diellit Dalip Greca, ish kryredaktori i gazetës Shkëndija, organ i Partisë së Punës në Lushnjë, do ta kthente Gazeten Dielli në një armë personale të tij ku do sulmoheshin të gjithë ata që mendonin ndryshe nga ai dhe grupi i tij.  Dalip Greca do të censuronte mendimet e lira dhe të pavarura në gazetën Dielli.  Paturpërisht do të sulmoheshin personalisht nëpërmjet shpifjeve ne faqet e kësaj gazete të gjithë ata  VATRANË që po përpiqeshin të mbronin institucionin e VATRËS.

Ishte krijimi i Komisionit të 5 Tetori 2019 që do të kërkonte zhvillimin e një Kuvendi të VATRËS në bazë të rregullave, të neneve të Kanunores, me një komision të përbashkët e të pavarur, që do ta çonte VATRËN drejt nje Kuvendi sipas neneve dhe amandamenteve te Kanunores dhe do të analizonte cdo shkatërrim që ishte bërë nga Qershori i 2017.

Po grupi i Mishtos nuk pranoi të bënte një gjë të tillë. Ai do te zhvillonte një Kuvend Turpi në Janar të 2020 ku mbështetesit e tij do ti kalonin stafetën tek Elmi Berisha,  i cili  e mori drejtim në VATËR pa konkurrent sipas udhëzimeve të Mishtos dhe nuk e pati problem ta çonte VATRËN përpara gjykatës Federale duke e çuar kështu këtë insitucion 109 vjecar  drejt një shkatërrimi financiar të paparë në historinë e saj.

Sot dëgjohen zëra në media dhe kudo se VATRA ka mbaruar dhe është kthyer në militante.  Por gjithë këta zëra duhet ta dijnë se është një grup me në krye Z.Ahmet Xhafo që konsiderohet “franksionistë” nga ata që janë pjellë e grupeve politike dhe që e shikojnë lirinë e mendimit si franksion politik.  Ky grup VATRANËSH po lufton  pa pushim; jo pak, por prej 4 vitesh për VATRËN  me shpenzimet e tyre për të mbrojtur këtë institucion kombëtar nga ata që po e drejtojnë drejt militantizmit dhe në konflikt me SHBA.

Është hera e parë që vijat brenda insitucionit të VATRËS janë të qarta. 

Janë VATRANËT nën drejtimin e Ahmet Xhafos që mbrojnë institucionin ë VATRËS dhe duan ta çojne atë drejt një organizate të fortë institucionale, jo-politike, mbipartiake, dhe vetëm në shërbim të kombit dhe lidhjeve të forta me SHBA ashtu siç e kërkon kanunorja dhe që i përmbush  qëllimet për të cilat kjo organizatë u krijua më 1912.  

Në krahun tjetër janë Elmi Berisha, Dritan Mishto dhe grupi i tyre që e duan VATRËN nën tutelen e  dëshirave të militatizmit të tyre politik, shkatërrimin insitucional të saj, zhdukjen e mendimit të lirë dhe largimin nga VATRA të cdo individi që kundërshton dëshirat e tyre politike dhe interesat e tyre personale.  Zgjedhja është e qartë -jo vetëm për vatranët por- edhe për ata që duan të ndihmojnë VATRËN dhe të bëhen pjesë e saj.

VATRA -si instituction historik- nuk u përket vëtëm anëtareve që janë sot në VATËR por gjithë kombit shqiptar.  I takon Diasporës Shqiptare në Amerikë të kujdeset për Insitutin Madhor Kombëtar të VATRËS.  Është më kollaj të kritikosh nga jashtë sesa të punosh me vullnet nga brënda. Për ata që kritikojnë, kjo është gjendja e VATRËS , të paktën në 4 vjet e fundit.  Jeni të mirëpritur të vini dhe ta shpëtojmë të gjithë së bashku.  Nuk do të jetë lehtë, por është historike dhe e domosdoshme për të vazhduar atë që krijuan dhe punuan njerëzit e mëdhenj të kombit shqiptar si:  Kristo Kirka, Faik Konica, Fan Noli, Mihal Turtulli, Kristo Dako, Lambi Çikozi, Kristo Floqi, Paskál Aleksi, Vangjél Gjika , Josif Pani, Elia Tromara, Kosta Vasil, Kole Tromara, Koco Kota, Kole Rrodhja , Andon Frasheri e të tjerë

DISA FAKTE MBI NDARJEN E VATRËS

SHKELJET E KANUNORES

Fakt # 1

Kryetari i Vatrës qe doli nga Kuvendi i 2017 mbajti vetëm 2 mbledhje të Këshillit Drejtues.  Kanunorja me amandamente thotë duhen 4  në vit; kanunorja pa amandamente kërkon 6 mbledhje të Këshillit Drejtues në vit. 

Fakt # 2:

Vatra nuk mbajti kuvend pune në vitin 2018, dhe nuk kërkoi leje nga Këshilli Drejtues që të mos mbahet kuvendi i punës, ashtu si u veprua në vitin 2016 si dhe disa herë më parë.

Fakt # 3

Vatra nuk mbajti Kuvend zgjedhor në vitin 2019.

Fakt # 4

Mandati i kryetarit dhe i kryesisë, është dy vjet sipas amandamente të Kanunores . Ky mandat mbaroi në qershor 2019. 

KRIJIMI I KOMISIONIT 5 TETOR 2019*

Fakt # 5 

Për shkak të këtyre shkeljeve, një grup vatranësh me 5 tetor 2019 formoi një komision për të përgatitur Kuvendin e ardhshëm të Vatrës. Krijimi i këtij komisionit nuk ishte për të ndarë Vatrën. Ishte për ta bashkuar atë në një Kuvend të përbashkët, dhe pa manipulime apo influenca të partive politike të Shqipërisë.

Fakt # 6

Megjithëse u kishte kaluar mandati në qershor, Komisioni u dërgoi letër kryetarit dhe Kryesise për një takim. Kryesia me mandat të kaluar nuk pranoi takim me Komisionin 5 Tetor 2019.

Fakt # 7

Komisioni deklaroi datën e Kuvendit me 25 prill 2020.  

KUSH E MBOLLI FARËN E NDARJES SË VATRËS?

Fakt # 8

Me 11 dhjetor 2018, kryesia me mandat te kaluar, nën drejtimin e Dritan Mishtos, deklaroi një datë tjetër kuvendi, me 19 janar 2020 në Michigan. Ky vendim zyrtarizoi ndarjen e Vatrës në dy pjesë.

Fakt # 9

Me 19 janar 2020, kryesia me mandat të kaluar mbajti Kuvendin dhe zgjodhi Elmi Berishen kryetar. 

Fakt # 10

Për shkak te COVIDIT Komisioni e shtyu datën e Kuvendit nga 25 prill në 31 tetor 2020, ku u zgjodh Z. Ahmet Xhafo kryetar.

*Anëtarët e Komisionit 5 Tetor 2019 ishin:  Sergio Bitici, Ahmet Giaffo, Ahmet Hoti, Dr. Nexhat Kalici, Kris Kirka, Dr. Elton Mara dhe Armin Zotaj. 

**Anëtarët e Kryesisë së Vatrës (me mandat te kaluar) ishin: Sokol Bejleri, Tom Beno, Marjana Bulku, Marjan Cubi, Besim Malota, Adriatik Spahiu, Agim Rexha, Nazo Veliu dhe Zef Bala,

NË KUADËR TË JAVËS SË ÇAMËRISË

Nga Sali Bollati – New York 26 Qershor 2021

Gjate jetes time qe ne foshnjeri dhe deri me sot, kur nipi im me emerin-LIS; u pergjigjet miqeve  se Gjyshi im nuk eshte plak por i moshuar, nuk mund te me zere gjumi dhe aqe me pak te zgjohem  pa Çameri-Epir ne mendje e zemer. Jam debuar nga ai vend i Bekuar Shqiptar ku njerezit e mi më te dashur, te masakruar e te vrare, nuk jane as varrosur?! Shume shkrime jane botuar dhe njohur me historine e hidhur te mbas viteve 1944-1945, mbas masakrave, vrasjeve dhe debimeve me dhune nga ato Troje dhe toka te lulezuara pjellore ku kemi lindur e jetuar te lumtur mijera vjete, ku kemi folur Gjuhen e Perendise qe ne kohen e Mbretit Pirro- qe si nje Zog i Ipjes-Shqipes’ Pirro Burri, ne Ledhes lere; Ne kaha Iperoja te kemi Nder! Dhe vete Skenderbeu i Madherishem mbante titullin Princ  i Epirit.

Ketu nuk duhet harruar asnjehere se ndihmat dhe lufterat ne Kalabri e Sicili te Piros dhe Skenderbeut, u krijuan  mundesi Shqiptareve te Epirit-Çamerise te jetojne ne Kalabri e Sicili ku edhe sot ruajne me krenari gjuhen e traditat Shqiptare. Atje dhe ku jetojne gjetke sot; Emertimet  vendeve si rralle ndonje krahine tjeter shiptare i ruan si Ledhes, Lopes, Shendjella, Shenmer, Vreshteza, Rapeza, Qafa, Kuqi e tjera sot e kesaj dite tregojne qarte Shqiptaresine e Vertete. Dhe jo per tu cuditur, sot faktikisht edhe kur jane larguar ne emigracion te ri me instiucionet  perkatese e ruajnë e perkujtojne dhe e nderojne origjinen dhe krenarin e tyre  Çamo-Shqiptare. Vete grekerit shkruajnë se deri me 1912 i gjithe Epiri-Çameria fliste shqip. Kur, si shtetas Amerikan shkoj e takoj e permallem me vellezerit Çamë te krishtere atje, e ndjej vehten duke folur Shqip  me ta sepse kerkojne te vizitohen e te gezohen edhe nga grupe valltare folklorike e te gezohen se bashku ne gjuhen e nanes.

Me thene te drejten, ketu ne Ameriken e Bekuar, ku Fan Noli themeloi Kishen Ortodokse Shqiptare ne sherbim te emigranteve ortodokes Shqiptare forcoi Identitetin Kombetar Shqiptar sepse kisha greke nuk pranonte tu sherbente te krishtereve qe nuk e quanin vehten greke.?! Ne pervjetorin e 50 te pavaresise me 1962,kur pyetej Fan Noli per nje bashkim te Trojeve Etnike Shqiptare, shprehte deshiren hyjnore per Flamurin tone kombetar me te cilin kishte lindur Shqiptari Konstandin dhe qe bashkoi krishtërimin.

Dhe sot e kesaj dite, ne ndryshim nga Shqiperia e sotme komanduar nga antishqiptari Janullo I”shqiptarizuar” me goten e rakise nga Meta; Shqiptarizma e Vertete shpaloset per te gjitha krahinat Etnike Shqiptare. Rinia Shqiptare e ritur ketu, pervec gjuhes shqipe qe mesohet ne shkolla te drejtuara nga  adhetare intelektuale te vertete si K. Zylo e shoke, kendohet, vallezohet me flamure Kuq e Zi neper bulevardet e famshme te Kryeqytetit Boteror NY, te udhehequr nga Intelektual te rinj si M.Kepi dhe Marin Mema duke shpalosur se Cameria eshte Shqiptare dhe duke kerkuar te drejta njerezore te mohuara nga greket, pa rivendikime tokesore. Dhe jo per çudi, ne nje kohe qe institucionet fetare Shqiptare katolike, ketu dallohet vecanerisht Intelektuali  I Mirenjohur Shqiptaro Amerikan I Nderauari z. Frank Shkreli. Mbas njohjes e pervehtesimit  me studimet  katolike shqiptare, Kisha katolike Shqiptare ne NY  mbajne Mesha perkujtimore per te vraret e masakruarit Shqiptare te Çamerise. Ajo gjasme “kisha greke shoviniste” simbas urdher-porosise se janullos mbyll dyert dhe hesht?! Me paraqitje te te tilla tregohet qarte antihumanizmi bizantin I kishes Ortodokse te grabitur qe nga Tirana e deri ketu ne NY.

Duke e kthyer Kishen Shqiptare te Fan Nolit dhe ish Vatren e shqiptarizmes se vertete ne nje qenef grek.

Tendence kjo komplotiste greke qe mbas “fshirjes” se Çamerise Shqiptare te vazhdojne, edhe  me  mbeshtetjen e politikaneve “idhuj te helenizimit” te Tiranes, greqezimin e plote te Shqiperise-mbas varezave te genjeshtra, flamuj te vetequajtur VE deri edhe ndalimin e gjuhes shqipe ne fshatrat e jugut te Shqiperise?!

POR JO, JO JO KURREN E KURRES!

Me 6 Maj 2021, Shoqata e Studentave Shqiptare te Harvard  College ne Massachusetts organizuan nje Seminar Studimor:” Shqiptaret Çame te Greqise: 77 Vjet Mohim I te Drejtave Njerezore”.

Pjesemarja  Dr, Isa Blumi nga  Universiteti I Stokolmit dhe

Dr. Rudina Jasini Universiteti Oxford

U paraqiten dokumenta shume te vlefshme  në drejtim te mbrojtjes se te Drejtave Njerezore, vecanerisht kunder ekstremizmit anti humanitar grek ndaj popullesise Shqiptare te Çamerise se debuar, por edhe ndaj asaj Çame te krishtere qe nuk u lejohet gjuha shqipe; bile metropoliti I Epirit urdheron qe vajzat e krishtera Came te  regjistrohen ne shkolla greke dhe kur te behen nena tu flasin femiljeve greqisht e jo shqip?! Pse duhet te jete Greqia antare e BE kur nuk ploteson asnje te drejte per minoritet, Si mund qe Shqiperia te jete “mike” me Greqine shoviniste e se bashku antare te NATO-s; ne nje kohe qe Greqia mban ne fuqi Ligjin e Luftes qe me 1940 kunder Shqiperise??!

Ne Itali pregatitur dhe publikuar nje dokumentar ku tregohen vuajtjet , vrasjet e masakrat te shovinistave greke ndaj Shqiptareve te Çamerise 1944-45.

Ketu ne NY -Kryeqender  boterore, mbas shpallosjes para mbare botes se Cameria eshte Shqiptare, pa rivendikime, kerkohet Drejtesi Njerzore per krimet e shovinistave greke. Gazetari publicist I mirenjohur z.Frank Shkreli nga Malesia e Mbishkodres, studjues dhe njohes shume I sakte katolik i brymosur me atdhetarizem, me Guxim e Krenari Konfirmon Vaso Pashe Shkodranin se FEJA E SHQIPTARIT ESHTE SHQIPTARIA;se EDHE UNE JAM ÇAM DHE SE ÇAMERIA SHQIPTARE NUK HARROHET  JO, JO!.

Dhe ne ndjekje te tije dalin dhjetra Intelektuale Atdhetare te ndergjegjesuar me thirjen atdhetare, “EDHE UNE JAM ÇAM SHQIPTAR”!

Keshtu jo vetem ne kete Amerike te Bekuar por kudo ku eshte mbjellur, ruajtur e trasheguar me krenari, megjithese te emigruar ne vende te ndryshme te botes, ruhet Shqiptaresia Çame.

Kohet e fundit nje Kryepeshkop Ortodoks Shqiptaro Arberesh, me Flamurin Kombetar; ashtu sic parashikonte I Madhi Fan NOL kujton e gjalleron Shpirtin Shqiptar:

                              Flamur  qe lindi Shen Kostandinin,

                              Pajton Islamn’ e Krisherimin,

                              Çpall’ midis feve vellazerimn,

               Flamur bujar per Njerzimin  

Kisha Ortodokse Shqiptare e Buenos Aires meshë për martirët e Çamërisë

Kryepeshkop + Aleksander i Shqiptarëve

Kryepeshkop +Fan Noli: “Çamët janë Shqiptarë dhe vendi i tyre është Çamëria

Kryepeshkop + Aleksander i Shqiptarëve: “Çamëria është një plagë e hapur që pikon ne zemer të secilin prej nesh” 

Mirëmëngjesi, të nderuar Bashkatdhetarë, Vëllezër dhe Motra Shqiptarë, Miqësi e dashur të Shqipërisë: ju dëshiroj, shumë shëndet dhe begati, me familjet e juaja: Me rastin e 76º Vjetorit Genocidi Çam, nga fanatizëm i frikacak grek, ku u masakruan 100.000 Shqiptarë, 27 / 6 / 1944 – 2020, sot, ora 20.30, mbahet ne Kishës Ortodokse Shqiptare e Buenos Aires – Argjentinë, Liturgjia Hyjnore (Mesha) dhe Ceremoni Përshpirtjeje, në kontekst aktuell të 100 ditëve të karantinës këtu në Argjentinë nga COVID-19…

Çamëria je Dritë e Kombit Shqiptarĕ!!! Plagët e Çamëve nuk mbyllën kurr!!! Çamëria është një plagë e hapur që bleeds në secilin prej nesh!!! Homazh per te gjithe ata Martire qe u masakruan!!! Sotë kujtojmë me nder dhe respekt dhe shume dhimbje, në Argjentinë, dhe bota, në Vjetorin Gjenocidi Çam, Gjenocidi shovinizmi grek mbi popullsinë Shqiptare 27 / 6 / 1944 – 2020!!! E gjithë kjo tmerr dhe masakër filloi natën e 27 qershorit 1944, zervistët, tinëz ranë natën në Paramithi, si kasapët në therrtore, me hanxharë, të vrarët arritën mbi 600 vetë… Nuk duhet harruar, sepse përmes na vranë, na masakruan dhe na pushtojnë!!! Duhet ne si Komb të reagojmë për zbardhjen e këtoj krimi njerëzor dhe ta kthejmë Dinjitetin Kombëtarë edhe në Çamëri!!! Ne të gjithë Shqiptarët e kemi detyrim të bëjmë Homazhe!!! Nderim e Shume Respekt pa fund per te gjithe ata qe u perzune me force nga trojet e shtepite e tyre!!! Nuk harrojmë Genocidin e Popullit Çam, eshte Gjak Shqiptari!!! Çamëria, nuk ju harrojmë, Holokausti i ndërgjegjes njerëzore, klith dhe denoncon!!! Ditë zije sot për Kombin tonë!!! As, në asnjë mënyrë ta harrojme edhe ate te vitit 1914!!! Shqipëria jeton në Heronjtë dhe Martire e tyre!!! Homazh per te gjithe ata Martire qe u masakruan!!! Nderim e Shume Respekt per te gjithe ata qe u perzune me force nga trojet e shtepite e tyre!!! Kujto vellezrit e ti Çam dhe Genocidin e Popullit ton… Ky eshte gjak Shqiptari!!! Nuk duhet harruar Gjenocid turqit, serbët e greke, me shekuj kane bere Gjenocid dhe barbarie mbi popullsinë Shqiptare!!! Lavdi dhe u prehte ne Paqe!!! I përjetshëm kujtimi!!! Çamëria ti kthejm trojet tona te Nene Shqiperia!!! Një dhe një mijë herë unë do të përsëris britmën e shenjtë: Lavdi Deshmoreve, perhere Jeten dhe Vepren tende te Lavdishme te cilat brezat e ardhshem duhet ti mbajne si nje gje te Shenjte per Popullin tone, qofshin nëse Bektashi, Mysliman, Ateist apo Krishterë, eja afer Gjakut tende: Çameria nuk harrohet kurr!!! Rrofte Çamëria dhe Çamet!!! Shqipëria jeton në Heronjtë dhe Martire e tyre!!! Lavdi Dëshmorëve të Kombit!!! Rroft Kombi Shqiptare!!! Lavdi Dëshmorëve të Kombit që ranë për Çlirimin!!! Lavdi Dëshmorëve të flijuar në mbrojtje të Atdheut!!! Gjaku Stërgjyshor i tyre u bëftë pishtar ndriçues për Bashkimin e Popullit dhe të Kombit në atë natyrale!!! Rrofte Çameria dhe Çamet!!! Rrofte Republika e Çamerise!!! Rrnoft Cameria dhe Populli i saj Kreshnik!!! Në Lavdinë e Kombit tonë Shqiptar përgjithmonë!!! Rroft Kombi Shqiptare!!! Rroftë Shqipëria Etnike!!! ! I Liris se Iliris!!! Autoctonus!!! Shpirti i Arbrit nuk vdes kurrë!!! Zoti e Bekofte Racen e bukur Ilire!!! Zoti e Bekofte Shqipërinë dhe Shqiptarët, me gjith Kombin kuq e zi kudo janë në botë!!!

Shërbëtor i përulur i Zotit dhe Shqipërisë, Shkelqësia e Juaj Imzot

+Aleksander I Shqipatrëve, Kryepeshkop – Bir I Shqiponjë
Rrofte Shqipëria e Bashkuar!!!
#UnëJamÇameria

Une si Shqiptar I Çamerise Martire qe mizorisht trajtohet nga autoritetet greke te komanduara nga qendra antinjerezore(vetequajtur kishe shoviniste byzantine); duke falenderuar Zotin e Madherishem te gjithe Njerezimit per Njohjen e Sakte te Vuajtjeve te pa drejta njerezore dhe denimin shkaktareve per  Qetesimin Hyjnor te shpirterave te Pafajshem

Ne rast se ka me te vertete Qeveri Shqiptare qe simbas Kushtetutes Kombetare duhet te  mbrojë e te ruaj Shqiptaret kudo ku jane e jetojne, atehere me kete AKUZE TE SAKTE JURIDIKE  TE NJE INSTITUCIONI TE MIRENJOHUR NDERKOMBETARISHT,  mbasi te studjohet me kujdes e competence, ti paraqitet sa me shpejte Organeve dhe Institucioneve Juridike Nderkombetare per Vleresimin e nevojshem per PADREJTESINE SHOVINISTE TE USHTRUAR NDAJ POPULLESISE ETNIKE SHQIPTARE TE ÇAMERISE-EPIRIT!

Si 84 vjecar, mbetur jetim qe ne moshen 7 vjecare, ju drejtohem per DREJTESI NJEREZORE!

Sali Bollati-Çam Shqiptar nga Paramithia; sot edhe Shtetas Amerikan

 

CHAMERIA GENOCIDE JUNE 1944 – MARCH 1945 BY GREEK GOVERNMENT

Ahmet Giaffo – President of Pan Albanian Federation of America VATRA

22 June 2021

Comemoration of 77 Years of Genocide and Expulsion from our Lands and Homes

On the behalf of the 150,000 Chams, the Albanian-Greek Minority, who lived in their ancestors’ land for centuries but are now homeless due to ethnic cleansing by Greek Government:

Chams who lived in Southern Epirus (Chameria) now part of Greece, were the victims of the first ethnic cleansing in Europe at the end of the World War II. The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the European continent.


As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide, 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they still live. Today, there are 150.000 members of this population in Albania, a figure that has grown because of the high birth rate of the population. On the other hand, current number of Cham Orthodox living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people are deprived of every sort of minority rights including speaking Albanian in public.

 During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed in Filat and Paramithi, 192 people were killed in Gumenica, and 626 persons were killed in Margellic and Parga. There were hundreds of other missing persons. In the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery and rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and old men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped, 76 women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred, 68 villages were razed to the ground, 5800 houses and places of worship were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria region that took refuge in the Republic of Albania.

To this day, the Greek Government has ignored its responsibility for the crimes and atrocities perpetrated. It continues to act as though nothing has happened and refuses to address the Cham’s issue.

Through the Greek alliance with Milosevic, we have witnessed the Kosovo ethnic cleansing similar to the Cham’s people in 1944 through 1945.  Also, the Greek Government continues to deprive the Albanian Orthodox Minority in Greece the right to their language, education, customs, and their human rights – the same rights that other minorities in the world enjoy. It is appalling that the country where democracy originated, Greece, a member of the United Nations and European Union be allowed to have such a miserable human rights record. Chameria was part of Albania until 1913 when the European Ambassadors in London, under pressure from the Greek Government, decided to adjust the borders and make Chameria part of Greece.

Ahmet Giaffo

PAPËRGJEGJSHMËRI HISTORIKE

Nga Uran Butka – 27 – 28 Maj 2021- Botuar ne Gazeten Panorama

Në paraqitjen përpara mediave të projektit të Akademisë së Shkencave “Historia e re e shqiptarëve”, drejtues dhe anëtarë të komisionit hartues u  shprehën për përmasat, kriteret dhe vlerat e këtij projekti të ri.

Ka disa vite që shqiptarët e interesuar për historinë brenda dhe jashtë Shqipërisë, por edhe studiues, historianë, njerëz të kulturës etj. kërkojnë rishkrimin apo korigjimin e historisë, për shkak të një historie të deritanishme ende të politizuar, të deformuar dhe të njëanshme, por edhe për shkak se gjatë këtyre tri dekadave të demokracisë kanë dalë në dritë mjaft dokumente të reja, që kërkojnë doemos rishikimin e historisë.

Personalisht e kam parashtuar me kohë nevojën e këtij rishkrimi, prandaj edhe lajmin e përgatitjes së një historie të re të shqiptarëve e prita me pozitivitet. Mirëpo, në këto dy javë të paraqitjes në media të projektit nga Akademia e Shkencave, u zhgënjeva, dhe jo vetëm unë. Në daljen e parë të komisionit hartues, profesor Paskal Milo tha se ka boll fakte të reja që do të përfshihen në tekstin e ri. “Do të fillojmë me një fakt historik të panjohur, që ka të bëjë me Mid’hat Frashërin, i cili në 1-3 maj 1944 ka takuar Napoleon Zervën, një nga përgjegjësit kryesorë të shfarosjes së popullsisë çame. Kryetari i Ballit Kombëtar është ulur në bisedime me të për të bashkëpunuar në kohën e luftës”.

Ky i ashtyquajturi “fakt historik”,  përbën një “zbulim” dhe një “lajm” për Paskal Milon, ndërkohë që sipas mendimit tim, është një tendencë politike e tij, sipas tipologjisë së propagandës së dikurshme komuniste, që paradamkoste  personalitete historike, për t’i njollosur dhe asgjësuar mandej.

Përse duhej të trumbetonte me aq ngutje këtë paragjykim personal, kur për një periudhë prej dy vjetësh studimi, anëtarët e komisionit hartues do të ballafaqoheshin me dokumentet e faktet historike dhe do të konkludonin objektivisht? Përse deklaron se “do ta fillojmë historinë e re të shqiptarëve me një një fakt të panjohur që ka të bëjë me Mid’hat Frashërin? Në ç’dokument është mbështetur Paskal Milo për të nxjerrë me përparësi këtë “fakt historik të ri”?

Në të vërtetë, nuk është një dëshmi e panjohur. 

Filip Liço autor i librit “Probleme të marrëdhënieve greko-shqiptare”, botuar në Tiranë në vitin 2009, përfshin në këtë botim edhe një fragment kujtimesh te sekretarit të Napolon Zervës, kolonel Th.Sarandis, mbi një takim, sipas tij, mes Napoleon Zervës, me një grup të nacionalistëve shqiptarë, mes tyre edhe Mid’hat Frashëri, në fshatin Voskop te Korçës nga 1-3 maj 1944. Pra, nuk kemi të bëjmë me asnjë dokument apo fakt historik, por me një kujtim të një ushtaraku grek të Zervës.

Nuk mund të konsiderohen kujtimet si dokumente apo fakte historike të mirëfillta. Vetë prof.Paskal Milo dhe prof.Pëllumb Xhufi kanë theksuar disa herë se historia nuk bëhet me kujtimet, nga që ato përmbajnë subjektivizma apo interesa. Mirëpo, kur ju intereson atyre, i marrin dhe i paraqesin  kujtimet si fakte të vërteta, si në këtë rast. Mendoj që politikanë shqiptarë apo të huaj në kohë të ndryshme, kanë bërë takime madje edhe marrveshje edhe me kundërshtarët politikë apo armiqtë, në kushte e kontekste të caktuara historike. Përse nuk flet Paskal Milo për një takim të Enver Hoxhës më një oficer gjerman në kohën e Luftës? Unë e kam lexuar atë dokument dhe them se E.Hoxha u takua, por nuk bëri marrëveshje me oficerin gjerman. Kjo është e vërteta. Unë kam dijeni gjithashtu për takime të të djathtës shqiptare me të djathtën greke për marreveshje gjatë luftës, megjithëse ato nuk janë realizuar.

Di edhe që  PKSh ka bërë takime, marrëveshje dhe bashkëpunime me lëvizjen komuniste Greke (EAM- Elas). Sipas një raporti të Britanik ”Një marrëveshje mes Frontit NÇ të Shqipërisë dhe EAM-it (Lëvizja komuniste greke) mendohet se është firmosur  midis datave të dhëna në korrik ose shtator 1943. Oficerët grekë të EAM të atashuar pranë Frontit NÇ të Shqipërisë janë raportuar të kenë qenë Alexis Janaris, Angelos Doupis, Alias Dhimitriu (përfaqësues ushtarak) dhe Kristoferos Prinos. Një marrëveshje ushtarake mes Frontit NÇ-së dhe ELAS-it është raportuar se është bërë gjatë muajit dhjetor 1943, me rastin kur ndihmat e aleatëve për ELAS-it u ndërprenë. Një takim i mëvonshëm midis Frontit NÇ dhe ELAS u raportua se u mbajt në Nepravishtë, gjatë muajit mars 1944”.

Këto çështje duhen analizuar me objektivitet, pa qenë nevoja për akuza politike. Mirëpo Paskal Milo nxjerr konkluzione eklektike të qëllimshme:” Mid’hat Frashëri, më 1-3 maj 1944 ka takuar Napoleon Zervën, një nga përgjegjësit kryesorë të shfarosjes së popullsisë çame. Kryetari i Ballit Kombëtar është ulur në bisedime me të për të bashkëpunuar në kohën e luftës”.

Së pari, sipas Th.Sarandis, N.Zerva u takua me nje grup nacionalistësh si Midhat Frashëri, Xhafer Dibra, Ali Këlcyra, Suat Asllani,, Tane Malishova, Ali Nivica, Shukli Zakomeri, Qazim Prodani, Thoma Orollogai etj dhe jo vetëm me kryetarin e Ballit Kombëtar, M.Frashërin.

Së dyti, takimi mes tyre, gjithnjë sipas Sarandis, u bë me 1-3 maj 1944, kur dihet që operacioni zervist kundër popullsisë Çame nuk kishte nisur ende, ai filloi në 27 qershor 1944 dhe nuk duhet kursesi të ngatërrohet enkas Midhat Frasheri, mbrojtësi më i madh i çështjes çame, kur ishte Ambasador në Greqi apo në forumet ndërkonmbetare,  si edhe në  veprën e tij tanimë të botuar.

Së treti, as Th.Sarandis nuk thotë se u bë një marrëveshje, por një takim. Madje nuk e citon fare Mid’hat Frasherin, por  vetëm fjalët e Suat Asllanit, i cili nuk ishte pjesë e Ballit Kombëtar.

Së katërti, vetë autoti i librit “ Probleme të marrëdhenieve greko-shqiptare”,  Filip Liço, argumenton: ”Mendojmë se të dhënat e paraqitura nga mbledhja në Voskop të Korçës nga Th. Sarandis, janë shumë të cunguara. Nga pohimet e tij që Greqia “të bashkohen me me çfarë do mënyrë me Shqipërinë”, apo “do t’ia transmetojmë (Zervës)  pikpamjet tuaja”, del se në atë mbledhje u shfaqen mendime të ndryshme lidhur me bashkëpunimin shqiptaro-grek”, por nuk u bë ndonjë marrëveshje.

Takim nuk do të thotë marrëveshje apo bashkëpunim.

Paskal Milo dhe Pëllumb Xhufi e lidhin enkas “takimin” me Zervën,“shfarosësi  i popullsisë çame”, duke ia shtuar qëllimisht këtë bisht për efekt publik. Dihet se kush ishte N. Zervasi, që kreu genocid kundër popullsisë çame të Greqisë, por takimi me M.Frasherin dhe përfaqësuesit e te djathtës shqiptare nuk kanë asnjë lidhje me këtë genocid.

Dr.Ermal Frashëri, i diplomuar ne Universitetin e Harvardit dhe pedagog në këtë universitet, del kundër këtyre insinuatave: “Milo krijon sensacion me Mithat Frashërin. Ai foli për Mithat Frashërin e Zervën pa dhënë kontekstin. Duke folur për një takim, pa dhënë arsyet dhe rrethanat, Milo krijoi insinuata për Mithat Frashërin”.

Duke u nisur nga ky  fakt, por edhe nga daljet në media të drejtuesve të komisionit të historisë,  mendoj që projekti i Akademisë së Shkencave për historine e re, është i tejkaluar, një model zyrar tashmë i dështuar. Ideimin, konceptimin, udhëheqjen, financimin, botimin, si edhe përzgjedhjen e historianëve pjësëmarrës në komisionin hartues, e ka bërë vetë Akademia sipas preferencave të saj, pa projekte konkuruese. Ndonëse thuhet publikisht se nuk është një projekt zyrtar, e nxjerrin vetë në shesh të kundërtën. Historiani Paskal Milo pohon: “Projekti  udhëhiqet e monitorohet nga Akademia e Shkencave”, ndërsa historiani Marenglen Kasmi e thotë më troç: “Duhet të ketë një version zyrtar të historisë dhe nuk e bëjnë më mirë këtë gjë, sesa institucionet shtetërore!”.

Siç shihet qartë, një koncept totalitar për historinë. Është provuar tanimë se të gjitha botimet zyrtare të “Historisë së Shqipërisë “ kanë qenë tejet të politizuara dhe të deformuara historikisht, sepse janë udhëhequr e krijuar nga ky parim.

Drejtues dhe historianë të projektit, prof.Paskal Milo dhe sidomos prof.Pëllumb Xhufi etj., kanë dëshmuar gjatë këtyrë tri dekadave një politizim të dukshëm e të dëmshëm në trajtimin sidomos të ngjarjeve të periudhës së Pavarësisë, të Luftës së Dytë  Botërore dhe të Pasluftës. Si Paskal Milo dhe Pëllumb Xhufi që kanë shfaqur në kohë të ndryshme protagonizëm politik”, thekson Ermal Frashëri.

Por edhe gjatë këtyre ditëve të prezantimit te projektit të Akademisë, këtë gjë kanë demonstruar, duke diktuar pikpamjet dhe mendësitë e tyre, pra, duke u përpjekur t’i paravënë  pikat mbi i-të mbi ngjarje e pesonalitete historike.  

Dr.Ermal Frashëri, i përfshirë në këtë debat, jep argumentet pse teskti i ri, “nuk do te prodhojë asgje të re. Do të jetë një histori zyrtare, që ka ngjyrim mentaliteti totalitar…Vetë zyrtarizimi i punimit shkencor është antitezë e shkencës. Vula e Akademisë së Shkencave nuk është mburojë për historinë. Qasje e gabuar dhe organizim i mbrapshtë”

Në debatin televizv ABC-Njuz dt 13 5.2021,  moderatorit Endri Xhafo, i pyet prezantuesit e projektit:  A ka pasur luftë civile në vitet 1943-44?

Skender Gjinushi: Nuk ka pasur lufte civile.

Pra, kryetari i Akdsdemisë së Shkencave, pronari i këtij projekti, vuri vulën këtij fenomeni kaq të debatueshem, në vend që të thoshte: këtë do ta vendosin historianët e komisionit mbi bazën e dokumenteve. Dihet që në këto 30 vite të demokracisë janë botuar me qindra botime, që dokumentojnë ekzistences e luftës civile në Shqipëri pas prishjes se njëanshme nga komunistët të Marrëveshjes se Mukjes.  Historiani Beqir Meta, drejtor i Institutit të Historisë ka pohuar publikisht ekzistencën e Luftës civile në Shqipëri dhe pasojat e saj. Le të kujtojme debatin e tij në Muzeun Kombëtar me Presidentin Moisiu.

Historiania Ana Lalaj, që nuk është pjesë e Komisionit, e kundërshtoi Gjinushin dhe të tjerët, duke thënë se kjo luftë nisi pas vendimit të PKSH në Konferencen e Labinotit, shtator 1943, ku u shpall lufta e marmatosur kundër kundër Ballit Kombëtar dhe çdo tendence tjetër.

Rrjedhimisht ka pasur një luftë civile ndërmjet forcave komuniste me ato nacionaliste, e dokumentuar nga dokumentet e Arkivit të shtetit, Arkivit të Ushrisë, Arkivit të Ministrisë së Brendshme të Shqipërisë, arkivave të Britanisë, Gjermanisë, SHBA, Jugosllavisë etj. Thuajse gjithë oficeret britanikë që ishin atashuar në Shqipëri gjatë luftës, rreth 150, e kanë pohuar e vërtetuar Luftën civile, po ashtu edhe historianët e huaj si R.Bejl, B.Fisher etj.

Por,  mjafton të lexosh raportet ushtarake të komandantëve dhe komisareve te divizioneve, brigadave, e batalioneve te ushtrisë NÇ, si Mehmet Shehu, Dali Ndreu, Shefqet Peçi, Ndreko Rino, e shumë të tjerë, për të kuptuar vërtetësinë autentike dhe përmasat tragjike të luftës civile në Shqipëri. Mjafton të përmëndim luftën civile në Malësinë e Madhe, dhjetor 1944-shkurt 1945, një luftë frontale civile për një muaj e gjysmë pa ndërprerje, ku merrnin pjesë divizione dhe brigada të ushtrisë NÇ, që sulmuan ushtarakisht me zjarr e me hekur, dhe ku u vranë me qindra luftëtarë e malësorë nga të dy palët, u dogjën 34 shtëpi dhe pushkatuan e burgosën qindra malësorë, u internuar qindra familje në kampet e internimeve të  të gjithë Shqipërisë burg.

Historianët enveristë e kanë fshehur dhe e fshehin edhe sot luftën civile, për të ngritur dhe mbrojtur mitin dhe glorifikimin e Luftës NÇ edhe të figurës së Enver Hoxhës, duke mohuar  e baltosur luftën e faktoreve të tjerë të luftës antifashiste.

Dua t’u kujtoj atyre se luftën kundër italianëve e nisën nacionalistët qysh më 7 prill 1939, që betejën më të madhe kundër tyre, luftën e Gjormit 1 dhjetor 1942- janar 1943, ku u vra edhe koloneli Klementi, e kanë bërë çetat e Ballit Kombëtar të Hysni Lepenicës, Skënder Muços dhe Isuf Luzajt, bashkë me çetën e partizane të Neki Ymerajt; që luftën e parë kundër italianëve menjëherë pas Konferences se Mukjes, 4 gusht 1943, e bënë forcat e bashkuara nacionaliste dhe partizane të komanduara nga Abaz Kupi, ku u vra edhe kapiteni Italian Scampa; që betejën e parë kryesore kundër gjermanëve e kanë bërë çetat nacionaliste të Safet Butkës më 13 gusht 1943 në kthesat e Barmashit, (sipas marreveshjes Bill Maklin-Safet Butka, 8 gusht 1943), betejë në të cilën  merrte pjesë e majori britanik Deivid Smail, ku u vranë 25 gjermanë dhe u shkatërruar mjaft mjete ushtarake, autoblinda etj. (shih D.Smajl, “Me detyrë në Shqipëri” dhe dok. arkivore). (Betejë të rëndësishme historianët komunistë e paraqesin luftën në Barmash, korrik 1943, ku forcat e Batalionit “Tomorri” goditën autokolonjën gjermane, duke kujtuar se ishte autokolonë italiane, dhe ikën pasi hodhën disa pushkë, duke e lënë gjithë zonën pa mbrojtje dhe gjermanët për hakmarrje dogjën Barmashin, vranë 117 viktima te pafajshme në Borovë etj); Po ashtu, përmendim betejat e Muharrem Bajraktrarit kundër gjermanëve, teksa i binin prapa krahëve komunistët; luftërat e Gani Krueziut  kundër gjermanëve etj. Mirëpo këto dokumente të reja të nxjerra nga arkivat pas përmbysjes së diktaturës komuniste, nuk i përmendin historianët

Pëllumb Xhufi, Marenglen Kasmi etj për të treguar se vetëm Nacionalçlirimtarja me në krye E.Hoxhën ka luftuar, ndërsa Balli e Legaliteti  kanë bashkëpunuar me pushtuesit.

Unë e vlerësoj Luftën NÇ kundër pushtuesve nazifashistë, gjakun deshmorëve partizanë për liri; vlerësoj edhe luftën e faktoreve te tjerë antifashistë, si Balli Kombëtar, edhe gjakun e deshmorëve nacionalistë për liri dhe Shqipëri etnike. Elementë bashkëpunues me okupatorët ka pasur nga të dy krahët. Veço qeveritë kolaboracioniste nën pushtimin Italian (1939) dhe Regjencën nën pushtimin gjerman (1943-1944), të cilat për mendimin tim janë reshtuar në drejtim historik të gabuar e të dënueshëm. I kësaj natyre ishte edhe bashkëpunimi  PKSH dhe E.Hoxhës me komunistët jugosllave e rusë gjatë e pas luftës në dëm të Shqipërisë.

Pyetjes së gazetarit Xhafo, si e çmoni Enver Hoxhën, historianët  iu përgjigjen:

Pëllumb Xhufi: “Ka pasur të mira dhe të këqia”.

Paskal Milo: “Pozitiv gjatë luftës, diktator pas luftës”.

Ana Lalaj: “Nuk ka dy Enverë, është vetëm një, Enveri -fytyra më e nxirë, gjatë dhe pas luftës, ka urdhëruar të vriten njerës, jo vetëm kundërshtarë politikë, por edhe antifashistë brenda gjirit te lëvisjes NÇ, si Mustafa Gjinishi, Zai Fundo etj. E.Hoxha i thotë përfaqësuesit britanik  Palmer: Më kanë vrarë shokun e ngushtë Mustafa Gjinishin, kur Enveri e kishte urdhëruar vetë vrasjen e Gjinishit. Një mashtrues. Enveri- vegël e Jugosllavëve”.

Për mendimin tim, individët por edhe personazhet historike, duhet te paraqiten në komleksitetin e tyre, dhe jo bardhë apo zi. Por në vleresimin përfundimtar të tyre duhet peshuar ajo që është dominante në veprën e tyre. Dominante për Enver Hoxhën gjatë luftës ka qenë terrorizmi dhe demagogjia, lufta për ta marrë pushtetin me dhunë e me gjak, (siç e pohon vetë) dhe pas luftës – diktatori komunist më i egër, për ta mbajtur pushtetin me anë të diktaturës më ekstreme se në gjithë vendet e Lindjes komuniste.

Por drejtuesit e komisionit hartues të “Historisë së re të shqiptarëve” gjykojnë ndryshe. Në bidedën televizive të datës  dt 17 maj, në pëballjen e Pëllumb Xhufit, Marenglen Kasmit me Dritan Egro dhe Erald Kapri, u shfaqën mendimet ndryshe edhe për projektin e historisë, edhe për Enver Hoxhën, edhe për Mid’hat Frashërin.

Studiuesi Erald Kapri parashtroi argumentin e tij se “projekti i Akademisë që drejtohet nga Skënder Gjinushi,  është i tipit sovjetik. S’ka alternativë, s’ka procedura konkuruese. Historinë e re duhet ta bëjnë studiues e historianë te rinj, të paideoliogjizuar, duhet  te kishte studiues nga diaspora,  si edhe histotianë të huaj.  Kemi nevojë për një model të ri.”

Por profesorët e mësyjnë:

M.Kasmi: Çfarë diskuton ti? A ke recenca për botimet e tua? Nuk ke!

E. Kapri: Po vë në diskutim formimin tim?  Kam botuar 6 artikuj shkencorë dhe dy libra.  Për studimin “Mbreti Zog”, kam pasur recencën e Roderik Bejlit.

Dritan Egro: Kemi të njëjtin model të shkrimit të historisë, si në kohën e komunizmit, kur përcaktohej linja ideologjike dhe historianët ishin të detyruar ta mbushnin me fakte. Të gjitha botimet e historisë së Shqipërisë deri tani kanë qenë zyrtare dhe të politizuara. Kjo po ndodh edhe tani. U tha se do ta fillojmë historinë e re të shqiptarëve me Mid’hat Frashërin  që paska bërë një takim me Napoleon Zervën, një shqipar me origjinë nga Suli… Ky është një qëndrim politik. Takimet duhen shikuar në kohën dhe kontekstin e tyre. Edhe  Ismail Qemali ka bërë një marrëveshje me palën greke, për një shtet të vetëm greko-shqiptar në vitin 1907. Kjo është e dokumentuar, e kam dokumentin.

Mirëpo Pëllumb Xhufi, në vend të argumenteve historike, sillet me shumë “takt”: “Do të ishte mirë të merresh me  regjistrat  osmanë pë t’u bërë shumë i njohur …, duke harruar t’i thoshte vetes së tij: “do të ishte mirë Pëllumb te merresh vetëm me historinë e Mesjetes, që di ta bësh mirë, sesa me Luftën”.

Konkretisht, Pëllumb Xhufi lajthitet kur flet për një “marrëveshje” të Midhat Frashërit me të djathtën greke, duke e lidhur këtë me letrën e Mid’hat Frashërit datë 10.05.1944 , drejtuar Dhimitër Falos, (gazetar, shkrimtar, përkthyes i njohur, redaktor i revistës “Bota e Re” të Korçës”, (që e pushkatuan komunistët pa gjyq në vitin 1944), përfaqësues i Ballit Kombëtar, në bisedimet me të djathtën greke për realizimin e një lidhjeje ballkanike greko-shqiptare e më gjerë. Në këtë letër udhëzuese shprehet shqetësimi i M.Frashërit për të ardhmen e Ballkanit dhe të Shqipërisë, të rezikuara nga sllavo-komunizmi, i konsideruar në atë moment si një rrezik kryesor, kur gjermania naziste ishte ne prag të tërheqjes dhe humbjes.

Në këto kushte, Midhati kërkonte  një përballje ballkanike, të shprehur në nje aleancë greko-shqiptare-turke ne formë federative pas lufte,  “që kështu në kohën e ardhshme të mund t`i bëhet ballë rrezikut sllav, që kërcënon të dy palët dhe rrezikut, që vjen nga ana e tejme e Adriatikut”, shënonte Midhat Frashëri në pikën 8 të letrës. Unë e kam botuar këtë letër, të cilën Pëllumb Xhufi e ka kosideruar vijimisht si një akt tradhtie. Siç mund të konstatohet lehtësisht, ky propozim i M.Frashërit, provon të kundërtën. Po i citojmë pikat (kushtet) të cilat propozonte Mid’hat Frashëri:

1. Mbasi çështja e lidhjes në formë federative varet nga mundësitë e mbasluftës, prandaj

të dy palët marrin angazhimin që sot se janë të disponueme për realizimin e këtij projekti. (Plotësue me shkrim dore nga vetë Mid`hat Frashëri: të përpiqemi).

2. Baza e lidhjes do të jetë indipendenca dhe sovraniteti i plotë i të dy palëve.

3. Kufinjtë greko-shqiptarë do të jenë dhe do të deklarohen solemnisht ata të vitit 1939.

4. Bëjmë aleancë mossulmimi, defensive dhe ofensive, si edhe lidhje ushtarake.

5. Traktate ekonomike të ngushta ndërmjet të dy palëve.

6. Do të përpiqemi që kjo lidhje të bahet sa ma parë një lidhje greko-turko-shqiptare.

7. Në rast lufte, komanda e Përgjithshme Ushtarake do të vihet ë dorë të Greqisë.

8. Si rezultat i kësaj marrëveshjeje, të dy palët do të paraqiten përpara Konferencës së Paqes si dy palë me një të vetëm interes, duke përkrahun politikën e shoku-shokut. Greqia do të angazhohet të mbështesë rivendikimet shqiptare për Kosovën dhe anën e Dibrës, që kështunë kohën e ardhshme të mund t`i bëhet ballë rrezikut sllav, që kërcënon të dy palët dhe rrezikut, që vjen nga ana e tejme e Adriatikut. (Plotësue me dorë nga vetë Mid`hat Frashëri: rivendikimet për Kosovën dhe Dibrën janë bazue mbi kartën e Atllantikut).

9. Në qoftë se zihet me gojë çështja e minoriteteve, kjo mund të jetë më fort një mjet

afrimi ndërmjet të dy palëve se sa një mjet largimi. Për përdorimin tuej ta kini ndërmend seminoritetet duhet t`i këqyrni me sy të mirë të dy palët edhe të kenë të drejtat e tyne”.

Le t’i analizojmë me radhë këto pika negocimi.

Midhat Frashëri vendoste në radhë të parë indipendencën dhe sovranitetin: Baza e lidhjes do të jetë i plotë i të dy palëve, që plotësohet nga pika tjetër e propozimit: Kufinjtë greko-shqiptarë do të jenë dhe do të deklarohen solemnisht ata të vitit 1939”

Ky kusht historik dhe politik  ishte shumë i rëndësishëm, sidomos për marëdhëniët shqiptaro-greke, sepse përjashtonte të gjitha synimet e përpjekjet e naconalshovinizmit grek që pretendonte dhe pretendon ende të ashtuquajturin Vorio-Epir.

Po çpërrallis Pëllumb Xhufi?: “Me këtë nen Midhat Frashëri e shiti Kosovën dhe Çamërinë?!  Absurditet më të madh nuk mund të ketë! Aq më tepër nga një historian. Dihet botërisht që M.Frasheri, jo vetëm në këtë dokument, por në gjithë veprat e tij, ia ka kushtuar Kosovës dhe Çamërisë ): “Çështja e Epirit”,  “Shqiptarë e sllavë”, “Rivendikimet shqiptare”, “Çështja Çame”, “Marëdheniet shqiptaro-geke”, “Marrëdhëniet shqiptaro-serbe” etj, si edhe ka mbrojtur me argumente historike në Konferencen e Paqes në Paris dhe Lidhjen e kombeve”, si edhe në artikujt e botuar në shtypin evropian e shqiptar, sidomor ne vitet 1921-22 kur denonconte masakrat serbe në Kosovë e në Dibër dhe në 1923-1926, kur ishte ambassador ne Greqi, tek  denonconte botërisht dhunën, diskriminimin dhe shpërnguljen e popullsisë çame, që Midhati arriti t’i ndalonte me përpjekje të mëdha diplomatike.

Si njohës dhe vizionar i politikës kombëtare e ndërkombëtare, Midhati e vendoste  marrëveshjen e mundshme me Greqinë edhe në nivel evropian, kur propozonte: “Si rezultat i kësaj marrëveshjeje, të dy palët do të paraqiten përpara Konferencës së Paqes si dy palë me një të vetëm interes, duke përkrahun politikën e shoku-shokut. Greqia do të angazhohet të mbështesë rivendikimet shqiptare për Kosovën dhe anën e Dibrës, që kështu në kohën e ardhshme të mund t`i bëhet ballë rrezikut sllav, që kërcënon të dy palët dhe rrezikut, që vjen nga ana e tejme e Adriatikut”(pika 8).

Ndërkohë që edhe në memorandumin paraqitur Konferencës së paqes në Paris, më 23 korrik 1946, Mid’hat Frashëri, i kërkonte Konferencës së paqes, “në emër të principeve të larta të së drejtës kombëtare e ndërkombërtare, që të përfshiheshin brenda shtetit të pavarur e paqedashës të Shqipërisë, krahinat shqiptare të Kosovës e të Çamërisë, të shkëputura padrejtësisht e me pasoja të rënda nga trupi i Shqipërisë”.

Tejet e rëndësishme ishte që Mid’hat Frashëri propozonte që në këtë projekt të përfshihej edhe Turqia, për ta kthyer në një aleancë më të gjerë e më të fortë ballkanike.

Pra, Midhati, nga njëra anë përpiqej të neutralizonte angazhimet e mëparshme te politikës greke lidhur me “Vorio-Epirin”, nga ana tjetër e kushtëzonte marrëveshjen e mundshme me zotimin që Greqia të mbështeste rivendikimet shqiptare për Kosovën dhe anën e e Dibrës,( shënuar me shkrim dore të Midhatit: bazuar mbi Kartën e Atlantikut). Ai e parashikonte rrezikun që vinte  nga sllavo-komunizmi, ashtu edhe rrezikun që  vinte  nga imperializmat përtej Adriatikut,  për t’i bëhëj ballë bashkërisht rreziqeve si nga Lindja dhe nga Perëndimi.

Në pikat e tjera Midhati udhëzonte:”Të behen aleanca mossulmimi ”midis Sjhqipërisë e greqisë si dy shtete  të pavarur e sovranë (pika 4) Gjithashtu, “Të bëhen traktate te ngushta ekonomike midis dy palëve”. – një propozim me vlerë për përparimin ekonomik të të dy vendeve.(pika 5)  

Si një evropianist i kohëve të moderne, Midhat Frashëri shprehet për minoritetet si një urë lidhëse midis dy vendeve: “Çështja e minoriteteve,  mund të jetë më fort një mjet afrimi ndërmjet të dy palëve se sa një mjet largimi. Për përdorimin tuej ta kini ndërmend seminoritetet duhet t`i

kqyrni me sy të mirë të dy palët edhe të kenë të drejtat e tyne”(pika 9)

 E debatueshme ishte pika 8: “Në rast lufte, komanda e Përgjithshme Ushtarake do të vihet në dorë të Greqisë”. Për mendimin tim, mendimi i M.Frasherit është sa bashkëkohor, aq edhe luajal, që në rast të një lufte tjetër, pra të një ivazioni të huaj të mundshëm mbi Ballkanin (rrezikun sllavo-komunist, siç ndodhi ), komanda e përgjithshme t’i lihej Greqisë. Ai kërkon që të përfshihet edhe Turqia në aleancën ballkanike, por jo në komandë, sepse mund të keqinterpretohej si një reminishencë e politikës së vjetër osmane në Ballkan. Shqipëria nuk kishte një ushtri kombëtare dhe ishte në një luftë civile shkatërrimtare. Hamendësimi për rreziqet e një komande ushtarake greke, ishte  përjashtuar nga pikat e tjera të projektmarrëveshjes, por edhe nga traktatet  nderkombetare ku aderonte edhe Greqia, Shqipëria, Turqia etj.

P.Xhufi thotë: ”Midhat Frashëri bëri një marrëveshje me palën greke për një shtet greko-shqiptar(!), ku shqipëria do të ishte një provincë e greqisë, ku ministra do të ishin ministri i luftës i Greqisë dhe ministër i Brendshëm i Greqisë …!?

E para, nuk u bë asnjë marrëveshje, sepse pala greke sic duket, nuk i pranoi kushtet e Mid’hat Frasherit. Nuk u bë kurrë një propozim apo marrveshje për një shtet greko-shqiptar, siç pretendon Xhufi. Midhati deklaronte në pikën e parë të propozimit të tij  indipendencën dhe sovranitetin e plotë  të dy palëve dhe kufinjtë greko-shqiptarë do të jenë dhe do të deklarohen solemnisht ata të vitit 1939”: pra, një aleancë  në të ardhmen mes dy shteteve të pavarur.

Lajthitja tjetër e Pëllumb Xhufit, natyrisht nga padija, është kur deklaron se Midhat Frashëri udhëtoi dy herë në greqi në vitin 1948, për të bërë marrëveshjen me Greqine!? Midhati në atë kohë ishte emigrant politik në Itali dhe ishte caktuar nga Aleatët anglo-ameikanë për të themeluar “Komitetin Shqipëri e lirë”. Udhëtimin në Greqi (korrik 1948) e bëri për t’u konsultuar me Abaz Ermenjin dhe emigrantët shqiptarë në kampin e Lavros, lidhur me kriteret e komitetit dhe pjesëmarrësit, dhe udhëtimin në Turqi ( 31 korrik 1948), në kolonine shqiptare te Stambollit, për t’u konsultuar me shqiptarët të atjeshëm ( Dokumentet e dëshmojnë këtë).

            Midhati i shkruante nga Stambolli Abaz Kupit më 1948: “Një komitet i përbashkët do të ishte një vegël e çmueshme për të rifituar të drejtat kombëtare. Por a nuk mendoni ju,  se kondita e parë e një organi që të merrte përsipër një barrë të tillë, duhet të jetë formuar prej njerëzish, mbi të cilët të mos peshojnë njolla dhe faje kundër atdheut. E dini fort mirë se Shqipëria pësoi katastrofën e 7 prillit jo vetëm prej fuqisë ushtarake të huaj, por edhe nga tradhtia e disa shqiptarëve, të cilët me liri dhe koshiencë të plotë përgatitën komplotin kundër atdheut dhe vepruan si pararojë e fuqive okupuese…

Kështu, sipas këtij kriteri të Midhat Frashërit, nuk mund të merrnin pjesë në Komitetin “Shqipëria e Lirë”, ata krerë të Bllokut Indipendent, apo të Ballit Kombëtar e të Legalitetit, që ishin komprometuar me pushtuesit nazifashistë, ndonëse ishin antikomunistë të vendosur si Mustafa Kruja. Ernest Koliqi, Gjon Marka Gjoni, Shefqet Verlaçi, Xhaferr Deva, Kadri Cakrani      etj, ndërkohë që Midhat Frashëri zgjodhi, si përfaqësues të Kosovës në komitet Said Kryeziun nga familja e shquar antifashiste Kryeziu. Vetë fakti që aleatët perëndimorë përzgjodhën Mid’hat Frashërin në krye të Komitetit “Shqipëria e lirë” (1949), ështe tejet kuptimplotë.

Nuk kam asgjë personale me Prof.Pëllumb Xhufin dhe të tjerët, kam pasur debate mbi historinë dhe secili ka paraqitur opinionet e tij. Normale. Por tani që Pëllumb Xhufi është drejtor i projektit të historisë së re  të shqiptarëve, nuk mundem të hesht dhe te mos kundërshtoj hipotezat e tij ndikuese te Komisioni hartues, por edhe të dëmshme për  higjenën shoqërore. Shqiptarin, më tepër sesa plumbi, e ka vrarë padrejtësia e historisë.

     Si përfundim: Nuk mund të bëhet një shtëpi e re me qereste të vjetër.

* Botuar në gazetën “Panorama”, 27-28 maj 2021

From Albania to America A Woman Unstoppable Story

Zamira Rubjeka – Tampa Florida,

America was not built on fear. America was built on courage, on imagination, and an unbeatable determination to do the job at hand.”–Harry S Truman -President of United States

May is a special month for me. 23 years ago I landed in John F Kennedy airport for the first time. There is no day in my life that I don’t thank God and my younger self for manifesting and creating a better reality.

Moving to a foreign country alone is an opportunity to push yourself out of your comfort zone in so many different ways, it can be truly rewarding and life-changing. I arrived in this country with $2000 in my pocket with no relatives or family to stay with.

At that time I spoke only Albanian and Italian and I didn’t know how to drive. All I knew was that somehow I will figure it out. I was unstoppable, fearless, and determined.

I was full of life, hope, joy and always believed in myself. Everything I learned from back home, my parents, grandparents, teachers, friends, and relatives helped me find the right path.

Also, it was taboo for a young woman to travel solo, let alone work and live without a man in another country. I didn’t know I was oppressed or had a rebel soul. All I can say that even when I’m facing difficulties, I don’t look back or regret the choices I made. I will never forget my roots and where I came from. I am still living the dream and enjoying my journey in this blessed country which I call it home.

I had always hoped that this land might become a safe and agreeable asylum to the virtuous and persecuted part of mankind, to whatever nation they might belong.” ―President George Washington-

GRAMATIKA E GJUHES SHQIPE NGA MARTIN CAMAJ- MUNICH GJERMANI 1983

The present Albanian Granmtar was originally conceived as a second
edition of rny Lehrbuch dar albanischeen Sprache (Otto l-Iarrassowitz,
Wiesbaden, i969), which is now out of print. During more than a
decades’s use of this latter work as a textbook for my classes in Albanian
(in my capacity as Professor of Albanian Studies at the University of
Munich), I came to recognize certain ureaknesses and shortcomings in it,
some of which were also drawn to my attention by the remarksof students
and colleagues. The elimination ol” such inadequacies and the incorporation o!‘ new materia] led to a change in the arrangement and consequently
in the methodological process involved.

As a result ol‘ this new conceptual approach, a completely new‘ work resulted in which I have incorporated
grammatica! forms derived from the literary tradition, as well as from
older Albanian tcxts and grammars, which were omitted from the Lehrbuch.
In view of the fact. therefore, that the Afbaniun Gran-zmrxr and the
Lehrbuch dar albanisc-hen Sprache represent two different aims and modes
of presentation, the publishing firm of Otto Harrassowitz, Wiesbaden, is
preparing a second edition 0t” the Lehrbzrcriz which will include corrections
and a few minor additions.
This restructuring was. to a certain extent, also influenced by the
language reform in Albania. begun in 1952 and ollìcially completed in

  1. The results of this reform are incorporated in the present work,
    without regard to the personal opinions of the authorrespecting certain
    aspects of the “unified language”.
    The aim of this Albanian Grummar is to present a complete pìcture
    of the language in its three most important variants: Geg, Tosk and
    Arbèresh. Viewed methodologically,the contrasts among the three are
    presented here not only in the lcxieon, but in alI elements of the grammar,
    in order that an insight into the basic structure of the language (here also
    temted Common Albanian) may be obtained. The formation of the
    standardized literary language has, of Course, also been based upon this
    procedure.
    The following are presented in notes:
    a) particulars of Arbèresh:
    b) older linguistic phenomena documented in early authorsand in archaic
    or peripheral dialects.
    The notes attempt to complete the presentation of Albanian grammar by
    giving a diachronic dimension which will be 0|” undoubted interest to
    linguistic historians.
    VIII Foreword
    In this Aibanian Granrmar, the Tosk variants are given in parentheses
    (cf. the Lehrbuch), as the Geg variants are more numerous and have all
    been included herein. lt should be noted. however, that the oceurrence of a
    variant outside of parentheses or notes docs not imply any priority on the
    level of the standardized forms of the language.
    In the interests o!‘ eompleteness, I did not want to omit either Tosk or
    Geg lexical variante; whìch frequently oecur in both the spoken and written
    Ianguage; they are presented with the sign r» between them. Sueh doublets
    often arise in the plural, as e.g.: sg. kopslzt-i ‘garden’—p|. kopshtew
    kapshrfie (Tosk kopshtinjwqipxlzie) ‘gardens’. From among these variants
    kopshre was finally ehosen as the standard form-in the glossary of the
    present work it is given in ilalic.
    Taking account of the proeess of standardization, the exercises are
    translated in the Key from English into the contemporary oflìcial, normalized form of the language whose foundation is Tosk.
    This Albania): Grammar is divided into three basie sections, aside from
    the Introduction: (I) Phonology, (II) Morphology and (III) Syntax. In the
    Phonemie Changes part of Section (I), dialectal transformations are given
    as well, in order to facilitate learning the spoken language and also for
    those who happen to speak one or another Albanian dialect with which
    they wish to compare the standard variants.
    The Morphology is divided systematically into 19 chapters. Form and
    function are conceived as a unity, based upon which rules are eonstructed
    and iilustrated by examples. At the end of eaeh chapter or ‘Lesson’,
    exercises and texts in the nonnalized language are presented (togetherwith
    appropriate Geg and Tosk variants, if any), so that clear accesa to the
    results of the language reform as expressed in the contemporary literary
    language is made possible. An attempt has been made throughout to bind
    together all the parts and phenomena of the language by means of copious
    examples in order to explain typologically,as well, the correlations of the
    language. In the morphological section of the book, great care has been
    taken with the word order in syntagms, as the order of words and their
    linkage by means of prepositive and postpositive elements or articles are
    fundamental eharacteristics of the language. In thìs manner, one part of
    the syntax is de facto built into the morphology in order to elucidate the
    analytiealmeehanism of Albanian directly in the structure of the syntagms.
    The Syntax is comprised in one chapter or ‘Lesson’ and provìdes the
    essential structure of clause construction. The Chrestomathy whieh follows
    includes samples of the three variants of Albanian, as well as of the
    contemporary literary language. Finally, there is a Glossary to the whole
    Foreword IX
    book eacc-lusive of the Chrestomathy,and an Index which refers to paragraph numbers, ratherthan page numbers.
    The materiali,form and divisions of this Albartian Grantmar are naturally
    geared to the practical requirements of students interested in the language.
    At the same time, this book is also intended for young people of Albanian
    ancestry in the United States, Australia and elsewhere who have perhaps
    learned Geg or Tosk at home and who wish to master the contemporary
    literary language; this applies, as well, to the ltalo-Albanians (Arbéresh) of
    Southern Italy who, for the first time in any Albanian grammar, will be
    able to compare the particular characteristics of their written or spoken
    dialect with those of Common Albanian. The interests of specialists and
    university studente have, of course, also been taken into account. The
    authorhas always been closely conneeted with the latter and wìthout their
    collaboration this grammar would never have been WTÌtten.
    I wish to thank Mr. Leonard Fox for translating this work from
    German, for preparing the Key by translating directly all the Albanian
    exereises, and {or adapting various grammatica] rules, expianations and
    vocabulary definitions to accomodate the special requìrements 0F Englishspeaking students.
    I am gratefully obliged to the publishing firm of Otto Harrassowitz,
    with which I have worked for many years, and especially to its Director,
    Dr. Helmut Petzolt, for their continua] harmonious cooperation. l would
    also like to thank the Otto Harrassowitz Verlag for its fine typographical
    work, as well as for the handsome appearance of this book.
    Munich, October 1983 Martin Camaj

FEDERATA PAN SHQIPTARE E AMERIKES VATRA I PERGJIGJET AKUZAVE LIGJORE

Federata Pan Shqiptare e Amerikes VATRA dhe Dega e VATRES Washington DC i jane pergjigjur padise te bere ne Shkurt 2021 ne gjykaten federale te New Yorkut me numer SDNY 21-875 te bere nga ata qe pretendojne se jane VATRA.

Me date 26 Prill 2021 Federata Pan Shqiptare e Amerikesn VATRA , Dega e VATRES Washington DC ka bere nje kunder padi ne Gjykaten Federale te South District New York me numer Case No.: 1:21-cv-00875-JSR dhe eshte pergjigjur akuzave te padise te bere ne shkurt te 2021 ne te njejten Gjykate.

Keshilli Drejtues i VATRES me 20 Shkurt 2021 kishte vendosur unanimisht që t’i kundërshtojë akuzat e pabaza duke ndjekur rrugët ligjore që sa më shpejt të dalë në pah e vërteta nëpërmjet ligjit. Dhe kete gje e beri me 26 Prill 2021 megjithese koston legale qe u pagua dhe vazhdon pagueht nga kursimet e VATRANEVE qe ja ne te vendosur te mbrojne integritetin institucional te VATRES dhe te verteten.Eshte hera e pare ne historine 109 vjecare te te kesaj organizate madhore te kombit shqiptar qe VATRA eshte ne gjykate Federale ne SHBA per ruatjen e intergritetit te saj institucional qe ka mbijetuar per me shume se nje shekull.

Mund te shikoni dokumentat origjinale te kunder padise dhe pergjigjet e padise te bere ndaj VATRA nga ata qe po perpiqen te shkaterrojne insitutin e VATRES ne download links – Counter Third Party Claim – kunder padia; Defendant Answer to Plaintiffs -Complaint

DEKLARATË ZYRTAR PER 109 VJETORIN E VATRES

KRYETARI I VATRES -Z.AHMET XHAFO -28 PRILL 2021-CALIFORNIA

AHMET XHAFO -KRYETAR I VATRES

Te dashur e të nderuar Vatranë dhe Shqiptarë kudo që ndodheni

Sot është 109 Vjetori i themelimit të Vatrës. Ju uroj gëzuar këtë ditë të shenjtë për cdo vatran dhe e shqiptare në botë. Kjo organizatë dhe insitut kombëtarë ka shërbyer më shumë se një shekull e duhet të vazhdoj shërbimin e saj për shumë shekuj të tjerë.

Në këtë ditë të shënuar ne kujtojmë jo vetëm ata që themeluan VATREN si Faik Konica, Kristo Kirka, At Fan Noli, Lambi Çikozi; Kristo Floqi, Paskál Aleksi, Vangjél Gjika , Josif Pani, , Elia Tromara, Kosta Vasil por kujtojmë dhe gjithë ata VATRANE patriotë që u vrane ose humbën jetën burgjeve të komunizmit gjakatar në Shqipëri. 

Ne sot kujtojmë me nderim

Kristo Kirkën që vdiq në Burgun e Burrelit më 28 Prill 1955 në ditën e themelimit të VATRES, Koço Kotën që vdiq në Burgun e Burrelit, Kolë Tromarën që u pushkatua, Arqile Tasi, Kolë Rrodhaj, Faslli Frashëri që u pushkatua, editorin  e Diellit Bahri Omari qe u pushkatua, Andon Frashëri dhe Halit Qyteza që vdiqën në burgjet dhe internimet e komunizmit në Shqipëri.

Fatkeqësisht, sot Vatra jonë e dashur  për herë të parë në historinë 109 vjecare të saj është në gjykatë Federale e dërguar atje nga një grup njerëzish që duan me cdo mënyrë shkatërrimin instiutcional të kësaj organizate kombëtare.

Ky është një turp ë një shpullë për vatranët që punuan e sakrifikuan për Shqiperinë, Kosovën e për cdo shqiptar në botë. Është një poshtërim i  punës e sakrificave të ndjerit  Zoti Agim Karagjozi që e mbrojti Vatrën në një kohë shumë të vështirë.

Në këtë ditë të shënuar unë falenderoj gjithë ata VATRANË që me kembenguljen e vullnetin e tyre dhe me kursimet e tyre po bëjnë gjithcka që është e mundur te mbrojnë këtë institucion madhor të kombit shqiptar .

Shqiptarët kanë luftuar me shekuj e kanë mbrojtur atdheun, gjuhën, traditat, lirinë e tyre me gjak. Vatra është nje organizatë për cdo shqiptar të drëjtë e te sinqertë po mbi të gjitha është një organizatë që mbron lirinë, të drejtën e fjalës, mendimin ndryshe dhe ndjek rregullat e demokracise institucionale dhe traditat e kombit shqiptar. Në këtë pikë ne asnjëherë nuk bëjmë kompromis.

Ne kemi rrënjë të thella e shqiptarizmin në zemër. Vatranët e rij, të vjetër, të Krishterë, e musliman jemi vllezër e motra e do të punojmë sëbashku për të pasur një VATËR ashtu sic e krijua Korifenjtë e Kombit

GËZUAR 109 VJETORIN ME SHËNDET TË PLOT, SUKSESE, E LUMTURI.

RROFTË VATRA

Me Respekt,

Ahmet Giaffo, Xhafo, Kryetar I Fedratës Panshqiptare Të Amerikës VATRA

ZGJEDHJET PARTIAKE: A KANE VLERE PER POPULLIN?

Marietta Poshi – Tampa Florida

Përgjigja e shkurtër e pyetjes së mësipërme është: Zgjedhjet kanë po aq rëndësi sa u japim ne si popull mbasi ato kanë mbaruar!

Politika nuk mbaron vetëm kur zgjidhet një parti, një mandat apo një kandidat, kështu që vlera e tyre zgjatet po aq sa këto politikane janë në fuqi.

Të jesh banor në një republikë demoktarike, do të thotë të kesh privilegjin të zgjedhësh se cilët do jenë personat që do të udhëheqin vëndin për një kohë të caktuar sipas mandatitit qeveritar. Shqipëria ka fatin e mirë të kualifikohet si një republikë e tillë (demokratike) që prej vitit 1992 dhe çdo katër vjet, me anë te votës së lirë, mund ti japi zë mendimeve politike duke votuar për një parti apo nje tjetër bashkë me kandidatët e tyre.

Është shumë e rëndësishme që çdo votues të mir-informohet për axhendën e kandidatëve politikanë përtej reklamimeve të egzagjeruara në media apo portale të ndryshme.

Disa pika kyçe që duhen marrë parasysh kur vendosim për kë të votojmë janë:

  • Si do ti zgjidhin kandidatët disa nga problemet më emergjente që Shqiperia ka?
  • Si do ndikohet Shqipëria nga këto votime në të ardhmen?
  • Cilat janë disa nga dobitë personale të secilës parti?
  • Cilat janë aspektet negative dhe pozitive të secilës parti apo kandidat? (bëni një listë)
  • Cili ka qënë rekordi dhe historiku i partive apo kandidatëve në të kaluarën?

Pergjegjsia e votuesëve nuk mbaron me aktin e zgjedhejs në kutivë e votave, por duhet te shtrihet edhe pas votimeve. Populli i lirë, dhe vota janë ato çka bëjnë fuqinë. Politikanët janë shërbyes publik të shtetit që prezantojnë. Duhet hequr mentatiliteti që politikanët janë të paprekshëm dhe janë në pozitë për nevojat e tyre personale si p.sh. arritje ekonomike, karrierë. Roli më i rëndësishëm i një populli demokratik, është aftësia për ti mbajtur të përgjegjshëm politikanët e zgjedhur.

Kush duhet të votojë? Votimet duhen shfytëzuar nga të gjithë personat që kanë arritur moshën e duhur për të bërë kështu. Nëse një person nuk voton, në një farë mënyre ka marrë iniciativën që me mungesën e votës së tyre të votojv për palën tjetër.

Kush duhet ta influencoj votën tuaj? Askush! Është  mëse normale që në një familje të ketë anëtare me pamje dhe këndvështrime të ndryshme politike. Nodnjëhere është vëzhtirë të gjesh barazi mes mendimeve personale, dhe jo më ato me njerëz të tjerë pavarëshisht se mund të jenë fëmijë, prind, apo dhe partneri juaj. Të kesh këndvështrime të ndryshme ofron mundësi për larmishmëri në diskutim por nuk duhet të jetë kurrë bazë per zenka dhe përçarje. Gjithsesi, vota duhet të mbetet private dhe zgjedhje personale.

Së fundmi, partia juaj mund të fitoj, ose mund të mos fitoj. Kjo nuk do të thotë se ju si votues nuk duhet të jeni aktiv në politikën e vëndit apo dhe në anagazhimin për ti mbajtur politikanët të përgjegjshëm për veprimet dhe premtimet e tyre gjatë mandatit të caktuar.

Votime të mbara bashkatdhetarë!